ဘာသာေရးအယူအဆ

ဘာသာေရးအေၾကာင္းအရာျဖစ္ေနလို႔ ေျပာရမွာ အေတာ္ အစြန္းမလြတ္တဲ့ကိစၥပါပဲ။ ေခတ္အဆက္ဆက္မွာ ဘာသာေရးကို ႏိုင္ငံေရးနဲ႕ အျခား အေၾကာင္းအရာေတြအတြက္ ခုတံုးလုပ္ အသံုးခ်ခဲ့ၾကတာလည္း မနည္းေတာ့ပါဘူး။ အဲဒီ ဂိုဏ္းဂဏကိစၥေတြမွာ ပိုလို႔ေတာင္ ႐ႈပ္ေထြးပါေသးတယ္။
ဘာသာ အယူ၀ါဒကိစၥေတြဟာ လူေတြရဲ႕ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ လံုျခံဳမႈ၊ ယံုၾကည္မႈတို႔ကေန ႐ုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာကို ကူးေျပာင္း အေထာက္အပံ့ျပဳတဲ့အရာေတြ လို႔ သေဘာရပါတယ္။ စိတ္ပိုင္းလြတ္လပ္မႈနည္းပါးတဲ့အခါ ယံုၾကည္ကိုးကြယ္မႈဆိုတာနဲ႕ ကာကြယ္ဖို႔ၾကိဳးစားၾကရင္းခုလို  ဂိုဏ္းအဖြဲ႕အစည္းေတြရဲ႕

လႊမ္းမိုးမႈ ခံရႏိုင္ပါတယ္။ လူဆိုတာလည္း ခက္သားလား။ အဖြဲ႕အစည္းနဲ႕ ေနတတ္ၾကေလေတာ့ တစ္ဦးနဲ႕တစ္ဦး အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုခုက လႊမ္းမိုးတာမ်ိဳး မရွိရင္၊ အရိပ္မခိုရရင္ အလိုလို အင္အားနည္းသြားသလိုပဲ။ ဒီလုိကေန `ဒီအဖြဲ႕ကေတာ့ ဘယ္သို႔ဘယ္ပံုပဲ။ ဘယ္လိုအင္အားရွိလာရင္ ဘယ္အေၾကာင္းအရာေတြကို ထိခိုက္လာလိမ့္မယ္´ ဆိုတဲ့ ေရွးပေ၀သဏီကတည္းက အင္အားၾကီးသူနဲ႕ အင္အားနည္းသူတို႔ အေၾကာင္းအရာေတြ ျပန္ဆိုက္လာတာပါ။ သမိုင္းဟာ အၾကိမ္ၾကိမ္ျပန္ေက်ာ့တတ္ပါတယ္။  ခု စာရြက္ေတြဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ႏွစ္ အႏွစ္ ၂၀၊ စာစံုဖတ္တဲ့အရြယ္မွာ
တစ္ခါ ျမင္ခဲ့ရဖူးတဲ့ စာရြက္ေတြနဲ႕ ထူးမျခားနားပါ။ လူေတြရဲ႕ ယံုၾကည္မႈကို ခုတံုးလုပ္အသံုးခ်ၿပီး ႏိုင္ငံေရး၊ လူမႈေရး၊ စီးပြါးေရးကိစၥေတြမွာ တိုက္ခိုက္တာ - ဒါ ပထမဆံုးအၾကိမ္ မဟုတ္ပါဘူးေလ။ ခု ဒီစာရြက္ေတြထဲမွာ တစ္ဖက္နဲ႕ တစ္ဖက္ တိုက္ခိုက္ေနၾကတာဟာ ျမင္သာတဲ့ကိစၥတစ္ခုပါပဲ။
၁) ဘုရားေဟာဆိုတဲ့ စကားတစ္လံုးဟာ အကာအကြယ္ယူဖို႔ ေကာင္းတဲ့စကားတစ္လံုးပါ။
၂) ဂိုဏ္းအဖြဲ႕ဆိုတဲ့စကားတစ္လံုးဟာ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းမွာ စိတ္ဓါတ္အင္အားနည္းသူတို႔အတြက္ အႏၱရာယ္ၾကီးတဲ့စကားလံုးပါ။
၃) လြတ္လပ္စြာ ေတြးေခၚ၊ ဆန္းစစ္ဖို႔ ကိုယ့္တာ၀န္ျဖစ္ပါတယ္။
တပ္တဲ့ေခါင္းစဥ္နဲ႕ ေဆြးေႏြးတဲ့အေၾကာင္းအရာ တိုက္ဆိုင္ ဆန္းစစ္ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီ ဂိုဏ္းဂဏေတြေနာက္ကို လိုက္ၿပီးရင္းလိုက္ေနၾကသူေတြ အသက္ (၅၀)၊ (၆၀)လည္း ပါတာပါပဲ။ ကိုယ့္ရဲ႕ စိတ္ဓါတ္လြတ္လပ္မႈ မျပည့္၀သူမ်ားအေနနဲ႕ အသက္အရြယ္၊ အတန္းပညာမေရြး ေျမဇာပင္ ျဖစ္သြားႏိုင္ပါတယ္။ ဒီစာရြက္ေတြကို ကိုယ့္တစ္ေယာက္တည္း အျမင္အရေျပာရရင္ ပုဂၢိဳလ္ေရးတိုက္ခိုက္မႈဆိုတာထက္ ပိုပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရး တိုက္ခိုက္မႈ ပါ၀င္ ပတ္သက္ေနတယ္လို႔ သံသယၾကီးၾကီးမားမား ျဖစ္မိပါတယ္။ ဒီေလာက္ပါပဲ။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေကာင္းတစ္ေယာက္အျဖစ္
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ မခံယူေသးပါဘူး။ စိတ္ဓါတ္လြတ္လပ္မႈကို ၾကိဳးစားေလ့က်င့္ေနတုန္းမို႔ပါ။ ကာလာမသုတ္ကို ေသေသခ်ာခ်ာ နားလည္ေအာင္ ၾကိဳးစားေနတုန္းပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ `ေျပာသလိုလုပ္တဲ့လူ´ေတြကို ပုဂၢိဳလ္ေရး ယံုၾကည္မႈရွိပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ အျမင္တစ္ခုကို ေထာက္ခံ ပါတယ္။ ဘုန္းၾကီးေတြ ႏိုင္ငံေရးမလုပ္ရင္ ေကာင္းမယ္။ ရွင္ဇနကာဘိ၀ံသတို႔လို သာသနာေရးၾကိဳးပမ္းရင္း လူေတြရဲ႕ စိတ္ဓါတ္ကို ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ ေပးႏိုင္ဖို႔ဆိုတာ သံဃာေတာ္တိုင္းဆီက ေမွ်ာ္လင့္လို႔ မရစေကာင္းေပဘူး။ ဒီစကားေျပာလို႔ ေရႊ၀ါေရာင္အေရးအခင္းကို ဆန္႕က်င္တယ္လို႔ ထင္ခ်င္ ထင္ၾကမယ္။ လူေတြရဲ႕ စိတ္ဓါတ္ကို ဒီ့ထက္ ထိခုိက္ပ်က္စီးတာမ်ိဳး မျဖစ္ေစလိုတဲ့ ရဟန္းေတာ္မ်ားရဲ႕ ေမတၱာ၊ ေစတနာကို တန္ဖိုးထားသင့္ပါတယ္။ ခုတံုးလုပ္တာမ်ိဳးကို မလုပ္သင့္တာပါ။ အဲဒီ ရဟန္းေတာ္မ်ားရဲ႕ အေရးအခင္းဟာ အစပိုင္းမွာ အလြန္သန္႕ရွင္း မြန္ျမတ္ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ အေရာင္အမ်ိဳးမ်ိဳး အဆိုးခံလိုက္ရတာပါ။ `ေျပာမွသိ၊ ထိမွနာ၊ သာမွေန၊ ေသမွခင္´ ဆိုတာ မက်င့္သံုးသင့္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။
ကိုယ္တိုင္ ေသခ်ာ သိတဲ့အပိုင္းေတြေလာက္ပဲ ေဆြးေႏြးလိုက္ပါတယ္။
mail ထဲမွေပးပို႔ေပးေသာစိတ္တူညီမငယ္အားေက်းဇူးတင္ပါတယ္။