Wednesday, January 28, 2009

ဗုဒၶဘာသာသည္လြတ္လပ္ေသာဘာသာတရား (ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက)- ၁


Buddhism Is The Religion of Freedom

ဒကာၾကီးတို႕ဘုန္းၾကီးဆီကိုခဏခဏလာေနၾကတယ္။ ဘုန္းၾကီးဆီကိုခဏခဏလာရင္ သက္သာမွာမဟုတ္ဘူး။ ဘုန္းၾကီးကကိုယ္ကိုယ္ တိုင္လည္းသက္သာေအာင္မေနဘူး။ ဘယ္သူ႕ကိုမွသက္သာေအာင္ လုပ္မေပးဘူး။ ဘုန္းၾကီးက ဒကာၾကီးတို႕ကိုစဥ္းစားစရာေတြဘဲေျပာမယ္။ အဆင္သင္႔ယူ သြားစရာဘာမွမေပးဘူး။

ဘုန္းၾကီးဆီကိုလာရင္ဒကာၾကီးတို႔လြယ္လြယ္နဲ႔လက္ခံထားတာေတြကိုျပန္စဥ္းစားရလိမ့္မယ္။ ဒကာၾကီးတို႔ သိျပီးသား ေတြကျပန္ျပီး စဥ္းစားရလိမ့္မယ္။ ဒကာၾကီးတို႔သိျပီးသားေတြကို ဟုတ္ရဲ႕လားလို႕ ေမးရလိမ့္မယ္။ ကိုယ့္တာ၀န္ကိုယ္ ယူရလိမ့္မယ္။

လြတ္လြတ္လပ္လပ္ အမွန္တရားကိုရွာမွ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ပီသမယ္ေနာ္။ ၾကားရသမွ်ကိုယံုေနရင္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ မပီသဘူး။ ယံုရတာလြယ္တယ္။ ဘုန္းၾကီးကမလြယ္တာကိုၾကိဳက္တယ္။ ဒကာၾကီးတို႔ေကာ လြယ္တာၾကိဳက္သလား၊ မလြယ္တာၾကိဳက္လား။

'တပည္႔ေတာ္တို႔လည္း၊ မလြယ္တာပဲၾကိဳက္ပါတယ္ဘုရား၊ ဒါေၾကာင့္ အရွင္ဘုရားဆီကိုမၾကာမၾကာလာတာပါ၊'

ဘုန္းၾကီးကသံသယၾကီးသူျဖစ္တယ္။ အထူးသျဖင့္ ဘာသာေရးနဲ႔ပတ္သက္လာရင္ ပိုျပီး သံသယၾကီးတယ္။ ယံုလြယ္တဲ့သူမဟုတ္ဘူး။ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုအယူဆတစ္ခုကို အဘက္ဘက္ကစဥ္းစားတယ္။ မယံုဘဲေနလို႕ရရင္ မယံုပဲေနခ်င္တယ္။ ဟုတ္မွန္းမသိ မဟုတ္မွန္းမသိပဲနဲ႔ သိမ္းၾကံဳးျပီး ယံုေနရတာကိုမလုပ္ႏုိင္ဘူး။ ကိုယ္စိတ္ကို ရွင္းထားခ်င္တယ္။ အခုလည္းစိတ္ကိုရွင္းထားလိုက္တာေတာ္ေတာ္ေတာ့ရွင္းသြားျပီ။

ဗုဒၶဘာသာတရားကို ဘုန္းၾကီးငယ္ငယ္ကတဲကစိတ္၀င္စားလာတာ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ဗုဒၶက 'မယံုနဲ႔' လို႔ေျပာလို႔ပဲ။ 'ယံုပါ၊ ယံုရမယ္။' လို႔ေျပာရင္ဘုန္းၾကီးက'လာျပန္ျပီ၊ ေနာက္ဆရာတေယာက္။ ယံုခိုင္းေနျပီ။ညာေတာ့မွာပဲ။' လို႔ေတြးျပီး လက္ခံမွာမဟုတ္ဘူး။ စိတ္၀င္စားမွာမဟုတ္ဘူး။ 'မယံုပါနဲ႔' လို႔ေျပာလို႔ ဘုန္းၾကီးကစိတ္၀င္စားတာ။ 'လက္ေတြ႕စမ္းၾကည္႔တာ။ စာေတြ႔ေလာက္နဲ႔မွန္တယ္၊ မွားတယ္မဆံုးျဖတ္ႏုိင္ဘူး။ ဆံုးျဖတ္လို႔ မရႏုိင္ဘူး။ လက္ေတြ႕စမ္းဖို႕လိုတယ္။

လက္ေတြ႕စမ္းျပီးမွ ဘုန္းၾကီးကဗုဒၶဘာသာတရားကို The Religion Of Freedom လို႔ေခၚလိုက္တယ္။

ဗုဒၶဘာသာတရားဟာ Dogmatism မဟုတ္ဘူး။ Dogmatism ဆိုတာခိုင္လံုတဲ႔အေထာက္ေထားမရွိပဲ မွန္တယ္လို႔ယံုရတာကို ေခၚတယ္။ Dogmatism ဆိုတဲ႔ စကားလံုးကိုအဂၤလိပ္အဘိဓာန္မွာ ၾကည္႔ေတာ့-

Unfounded positiveness in matters of opinion အဓိပၸါယ္က' အယူအဆပိုင္းမွာ အေထာက္အထား မရွိပဲ မွန္တယ္လို႔ေျပာတာ' လို႔ ေတြ႕ရတယ္။

Unfounded ဆိုတဲ႔စကားလံုး ဆိုတဲ႔စကားလံုးကိုအဓိပၸါယ္ရွာၾကည္႔ေတာ့ Without factual or rational foundation 'မွန္ကန္တိက်ေသာ အခ်က္အလက္ အေထာက္အထား အုတ္ျမစ္ မရွိေသာ သို႔မဟုတ္ အေၾကာင္းအက်ိဳးခိုင္လံုမွု အုတ္ျမစ္မရွိေသာ' လို႔ေတြ႕ရတယ္။ အေျခအျမစ္မရွိတဲ႔စကားကိုယံုရမွာလား။

Opinion ေတြး၊ျမင္ခ်က္ေတြ၊ အယူအဆေတြ ကိုအမွန္တရားလို႔ေျပာေနၾကတာပါ။ ႏွစ္နဲ႔ႏွစ္ေပါင္း ေလး ဆိုတာကိုဘယ္သူမွမျငင္းၾကဘူး။ ဘာေၾကာင့္မျငင္းတာလဲ။ ျငင္းေနဖို႕မလိုလို႔ေပါ႔။ ဘာေၾကာင္႔ျငင္းေနဖို႔မလိုတာလဲ။ ထင္ျမင္ခ်က္ မဟုတ္လို႔။ သဘာ၀ျဖစ္လို႔။ အမွန္တရားျဖစ္လို႔။ လက္ေတြ႔သိႏုိင္လို႔။ အျငင္းအခံု လုပ္ေနရတာေတြဟာ ထင္ျမင္ခ်က္ေတြပဲ။ အမွန္တရားဟာ ျငင္းခံုေနစရာမလိုတဲ႔အရာျဖစ္တယ္။

တခ်ိဳ႔ကေျပာၾကတယ္။ အေထာက္အထားမရွိပဲ ယံုတာမွ တကယ္ယံုတာ၊ အေထာက္အထားခိုင္လံုမွ ယံုတာက တကယ္ယံုတာမဟုတ္ဘူးတဲ႔။ တကယ္ယံုတာမဟုတ္လည္း အေထာက္အထားနဲ႔ ကိုယ္ေတြ႕မရွိပဲ လက္မခံႏုိင္ဘူး။ ယံုတာကအဓိကမဟုတ္ဘူး။ သိတာကအဓိက။

မယံုၾကည္ရင္ အျပစ္ရွိတယ္လို႕ ေျပာတာေတြကလည္းအမ်ားၾကီး။ ယံုၾကည္ရင္ အျပစ္ရွိတယ္လို႕ ေျပာတာေတြကလည္း အမ်ားၾကီး။ အဲဒီေတာ့ ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ယံုလိုက္တာပဲ။

သံသယျဖစ္တယ္ဆိုတာ လူသားပဲျဖစ္ႏုိင္တယ္။ ဘယ္တိရိစာၦန္မွသံသယမျဖစ္ဘူး။ သဘာ၀က်က်အေၾကာင္း အက်ိဳးကိုက္ေအာင္ စဥ္းစားႏုိင္လည္း လူသားပဲ။ ဘယ္တိရိစာၦန္မွအေၾကာင္းအက်ိဳး ကိုက္ေအာင္မစဥ္းစားႏုိင္ဘူး။

 

အၾကာင္း အက်ိဳးကိုက္ေအာင္စဥ္းစားႏုိင္တဲ႔

လူ႕အရည္အခ်င္းကိုပိတ္ပင္တာဖ်က္ဆီးတာဟာ

လူ႕အရည္အခ်င္းကုိဖ်က္ဆီးတာ။

ဒါဟာအရက္စက္ဆံုး အၾကီးေလးဆံုး ျပစ္မွု ပဲ။

အမွန္တရားကို မသိေအာင္ ပိတ္ပင္တာအၾကီးမားဆံုးျပစ္မွုကိုၾကဴးလြန္တာပဲ။

 

ဘယ္သူေတြကဒီျပစ္မွုကိုၾကဴးလြန္ေနၾကသလဲ။ လူေတြကိုလြမ္းမိုး ျခယ္လွယ္ခ်င္တဲ့သူေတြ။ လူေတြကို ေၾကာက္ေအာင္လုပ္ျပီး၊ ကိုယ္က်ိဳးရွာခ်င္တဲ႔သူေတြ။

 

စဥ္းစားခြင့္မေပးတာ၊ သံသယျဖစ္ခြင့္မေပးတာ၊ ေၾကာက္ေအာင္လုပ္တာဟာအသိဥဏ္ကိုသတ္လိုက္တာပဲ။ လူသားရဲ႕အေကာင္းဆံုးအရည္အခ်င္းကို ဖ်က္ဆီးလိုက္တာပဲ။ လူသားကိုလူသားအဆင့္ကေနက်သြားေအာင္လုပ္လိုက္တာပဲ။

 


Tuesday, January 20, 2009

ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက၏ မွတ္သားဖြယ္ရာ ေဒါသနည္းေအာင္ေနနည္း တရားေတာ္အားေ၀ငွလိုက္ပါသည္။


လူတိုင္းစိတ္ပင္ပန္းရတာ သက္သာေအာင္ အေကာင္းဆံုး လုပ္နည္းက တတ္ႏိုင္သေလာက္ၾကိဳတင္ကာကြယ္တဲ့ နည္းပါပဲ။

• သြားစရာရွိရင္ လိုက္မယ့္သူေတြကို ၾကိဳၾကိဳတင္တင္ ေၿပာထားပါ၊ ကပ္ျပီးမွေျပာရင္ျပင္ဆင္ခ်ိန္မေ
လာက္လို႕ေစာင့္ေနတဲ့အခါမွာ စိတ္တို တတ္တယ္။

• သံုးေနက်ပစၥည္းကို ၾကိဳၾကိဳတင္တင္၀ယ္ထားပါ၊ သံုးခ်င္တဲ့အခ်ိန္က်မွ ကုန္ေနလို႕ စိတ္တိုတာမျဖစ္ေအာင္ေနာ္။

• ကတိအေကၽြးေတြဟာ စိတ္ကို ပင္ပန္းေစတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ကတိကို လြယ္လြယ္နဲ႕မေပးပါနဲ႔။ ကတိေပးျပီးမွမတည္ႏိုင္တဲ့အခါစိတ္္ ဆင္းရဲ ရတယ္၊ စိတ္တိုရတယ္၊ ကတိမတည္တဲ့သူလို႔အေျပာခံရတဲ့အခါ ရွက္တယ္၊ ေဒါသၿဖစ္တယ္။

• မတတ္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ျမင့္လြန္းေနတာမ်ိဳးကို မမွန္းပါနဲ႕။ ကိုယ့္ရည္မွန္းခ်က္ဟာ ကိုယ့္အေျခအေနနဲ႔ ကိုက္ညီဖို႕လိုတယ္။ ကိုယ့္ ရည္မွန္းခ်က္ကို နဲနဲခ်င္း ေျဖးေျဖးျမွင့္ပါ ။

• ကိုယ့္အတြက္ အေရးၾကီးတဲ့ ကိစၥကိုလုပ္ဖို႕ အခ်ိန္လံုေလာက္ ေအာင္စီစဥ္ထားပါ။ အေရးမၾကီးတာေတြကို အရင္လုပ္ၿပီး ပင္ပန္းသြားတဲ့အခါက်မွ အေရးၾကီးတာကိုလုပ္ရင္ ပိုၿပီးစိတ္ပင္ပန္း တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အေရးၾကီးတာကို အရင္လုပ္ပါ။ အေရးၾကီးတာကို အရင္လုပ္ၿပီးရင္ စိတ္ေပါ့ပါးသြားလို႕ သိပ္အေရးမၾကီးတာကိုလုပ္ဖို႕ အားတက္လာမယ္ ။

• စနစ္တက်လုပ္တတ္တဲ့အက်င့္ကို ေလ့က်င့္ထားပါ။ စနစ္ရွိရင္ အခ်ိန္ကုန္သက္သာတယ္္၊ အမွားနည္းတယ္၊ စိတ္ပင္ပန္း လူပင္ပန္း ရတာလဲနည္းတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ စိတ္တိုရတာ ေဒါသၿဖစ္ရတာပါ နဲသြားတယ္။ ပံုမွန္အခ်ိန္ဇယားနဲ႔ လုပ္လို႔ျဖစ္တာမ်ိဳးကို သူ႕အခ်ိန္က် ရင္လုပ္ျဖစ္ေအာင္ အက်င့္လုပ္ထားတာေကာင္းတယ္။ အခုလုပ္ ရမလား၊ ေနာက္မွလုပ္ရမလားလို႔ ေတြးမေနရေတာ့ဘူး။ အဲဒါကိုက အခ်ိန္ကုန္သက္သာသလို စိတ္ပင္ပန္းတာလဲ သက္သာပါတယ္။

• ကိုေနရတဲ့ေနရာ၊ ကိုယ္အလုပ္ လုပ္တဲ့ေနရာကို တတ္ႏိုင္သေလာက္ သန္႔ရွင္းသပ္ရပ္ေအာင္ လွပေအာင္ၿပဳျပင္ပါ။ ရႈပ္ေထြး၊ ညစ္ပတ္၊ နံေစာ္ ေနတဲ့ေနရာမ်ိဳးမွာ အလုပ္လုပ္ရရင္ စိတ္ၾကည္လင္မွာ မဟုတ္ဘူး။

• စိတ္ၾကည္လင္ေစမႈကို ဖ်က္စီးတတ္တဲ့ အရာမ်ိဳးေတြကို ကိုယ္ျမင္ႏိုင္ တဲ့ေနရာမွာမရွိပါေစနဲ႔။ နံရံေပၚမွာ၊ စာအုပ္စင္ေပၚမွာ၊ အလုပ္စားပြဲ ေပၚမွာ စိတ္ကိုအေႏွာက္အယွက္ေပးႏိုင္တဲ့အရာေတြကို မရွိပါေစနဲ႕။ စိတ္တိုစရာကိစၥ၊ စိတ္ညစ္စရာကိစၥ၊ အေဟာင္းကိုအသစ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္မဲ့ ပစၥည္းမ်ိဳးကို ျမင္ႏိုင္တဲ့ေနရာမွာ မထားတာေကာင္းတယ္။ ၾကည့္လိုက္တာနဲ႔ စိတ္ကိုၾကည္လင္ေအးခ်မ္းသြားေစႏိုင္တဲ့ ရႈခင္း ဓါတ္ပံုမ်ိဳးကို ျမင္သာတဲ့ေနရာမွာ ထားပါ။ ေရခဲေတာင္ ဓါတ္ပံုမ်ိဳး၊ ေရကန္ၾကီးၾကီး ဓါတ္ပံုမ်ိဳးကို ၾကည့္ၿပီး အဲဒိေနရာမ်ိဳးမွာ ကိုယ္ေရာက္ ေနတယ္လို႕ မွန္းၾကည့္ပါ။ ကိုျမင္သမွ် ၾကားသမွ်အရာေတြဟာ ကိုယ့္စိတ္ကို လႊမ္းမိုးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မျမင္ရရင္ေကာင္းတဲ့ အရာေတြကို ေ၀းေ၀းပို႕ထားပါ၊ ေ၀းေလးေကာင္းေလပဲ။ ပစၥည္းေတြက ကိုယ့္စိတ္ကို ေခ်ာက္ခ်ားေစႏိုင္တယ္။ ဘာပစၥည္းမွမရွိရင္ ဘာအေႏွာက္အယွက္မွ မရွိဘူး။

• အနံ႔အသက္ဆိုးေတြ၊ မီးခိုးေတြ၊ ဆူညံသံေတြ မရွိေအာင္ လုပ္ႏိုင္ရင္ေကာင္းတယ္။ မရွိေအာင္မတတ္ႏိုင္ရင္ေတာ့ နဲႏိုင္သမွ် နဲေအာင္ လုပ္ပါ။



• ကိုယ္ကေအာင္ျမင္ေလေလ ကိုယ့္ကိုေတြ႕ခ်င္တဲ့သူ၊ ကိုယ့္ဆီက အကူအညီေတာင္းခ်င္သူေတြ မ်ားလာေလျဖစ္တတ္တာ သဘာ၀ပဲ။ တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ္မအားတုန္း အလုပ္မ်ားေနတုန္း သူတို႕ကေတြ႕ခ်င္ အကူအညီေတာင္းခ်င္ေနလို႕ မရမက လုပ္လာရင္လည္း စိတ္အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ရတယ္။



• စိတ္ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေနခ်င္ရင္ သူမ်ားအေၾကာင္းကို တတ္ႏိုင္ သေလာက္ မေျပာပဲေနတာေကာင္းတယ္။ အထူးသျဖင့္ သူမ်ား မေကာင္းေၾကာင္းကို မေျပာပဲေနတာေကာင္းတယ္။ ပုဂၢိဳလ္ေရး ပုတ္ခတ္ၿပီး ေျပာတာမ်ိဳးကို အထူးေရွာင္သင့္တယ္။ ကိုယ္ကသူမ်ား မေကာင္းေၾကာင္းကိုေျပာရင္ ကိုယ့္မေကာင္းေၾကာင္း ကိုလည္း သူမ်ားက ေျပာမွာေသခ်ာတယ္။ အဲဒါနဲ႕ပဲ ကိုယ့္စိတ္ၾကည္လင္မႈ ပ်က္ရတယ္။ ကိုယ့္အေၾကာင္းကို သူမ်ားကမေကာင္းေျပာရင္ေတာင္မွ သူေျပာတာမဟုတ္ေၾကာင္းကိုပဲ ေအးေအးေဆးေဆးေျပာၿပီး သူ႕မေကာင္း ေၾကာင္းကိုေတာ့ ဟုတ္ေနရင္ေတာင္မွ မေျပာပဲထား လိုက္တာက ပိုေကာင္းတယ္။ ကိုယ္ကသေဘာထားၾကီးၾကီး ထားဖို႔လိုတယ္ ။



• စိတ္အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ရတာ နဲခ်င္ရင္ မလိုအပ္ပဲနဲ႕ လူမ်ား မ်ားနဲ႕မေရာပါနဲ႕။ အလုပ္မ်ားတဲ့သူဟာ တစ္ေန႕ တစ္ေန႔ လူေတြနဲ႕စကားေျပာရတာ နဲမွာမဟုတ္ဘူး။ အခက္အခဲရွိလို႔ေျပာ ခ်င္ရင္၊ တိုင္ပင္ခ်င္ရင္ တကယ္ေကာင္းတဲ့ အၾကံဥာဏ္မ်ိဳး ေပးႏိုင္မဲ့သူကိုပဲေျပာပါ။ မဆိုင္တဲ့သူေတြကိုမေျပာပါနဲ႔။ စိတ္ပ်က္ စရာကို ေျပာတတ္တဲ့သူေတြကို ဘယ္ေတာ့မွ မေျပာပါနဲ႔။ စိတ္ပ်က္စရာကိုေျပာတတ္တဲ့သူကိုေျပာရင္ ကိုယ္ပါစိတ္ဓါတ္က်မယ္။ စိုးရိမ္စိတ္ေတြမ်ားလာမယ္။ စိတ္ပင္ပန္းမယ္။ ကိုယ္လုပ္မဲ့ အလုပ္မ်ိဳးကို လုပ္ေနတဲ့သူ၊ အေတြ႕အၾကံဳမ်ားတဲ့သူမွသာ ကိုယ့္အခက္အခဲကိုနာလည္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ဘယ္သူနဲ႕ တိုင္ပင္တယ္ ဆိုတာကို ေသေသခ်ာခ်ာစဥ္းစားပါ။



• ေအးေအးေဆးေဆး ေျပာတတ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ပါ။ ေအးေအး ေဆးေဆးလုပ္တတ္ေအာင္ေလ့က်င့္ပါ။ အလ်င္လိုတဲ့အက်င့္ဟာ စိတ္ပင္ပန္းေစတယ္။ အလ်င္လိုေနရင္ စိတ္မရွည္ဘူး။ အလ်င္လိုေန တဲ့သူဟာ စိတ္တိုဖို႕ပိုမ်ားတယ္။ မွားလို႕ျပန္လုပ္ရရင္ အခ်ိန္ပိုကုန္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ``အရင္လိုရင္ အရေႏွးတယ္´´ လို႕ေျပာတာ။ စိတ္ရွည္ရွည္နဲ႕ ေသေသခ်ာခ်ာ တိတိက်က် လုပ္တတ္တဲ့အေလ့အက်င့္ဟာ ေရရွည္မွာ စိတ္ေအးခ်မ္းမႈကိုေပး တယ္ ။



• လတ္တေလာအဆင္ေျပေအာင္လြယ္လြယ္နဲ႕ကတိမေပးလိုက္ပါနဲ႔။ ကိုယ့္ကိုသေဘာက်ေအာင္ဘာေတြေပးမယ္၊ ဘာေတြလုပ္ေပးမယ္၊ ဘယ္လိုအခြင့္အေရးေတြေပးမယ္ ဆိုတာမ်ိဳးကို မစားရ၀ခမန္း မေျပာပါနဲ႔။ ကိုယ္ကို အင္မတန္သေဘာေကာင္း တယ္လို႔ျမင္ေစခ်င္လို႔ ခ်က္ခ်င္း၀မ္းသာသြားေအာင္မေျပာပါနဲ႔။ ေျပာတုန္းမွာ လြယ္လြယ္နဲ႔ ေျပာၿပီး တကယ္လုပ္တဲ့အခါ ကိုယ္မတတ္ႏိုင္ရင္ မူလက ကိုယ့္ ေစတနာမွန္ေပမယ့္လည္း ကိုယ့္ေစတနာကို တဖက္ကယံုမွာ မဟုတ္ဘူး။ အေျပာနဲ႕ အလုပ္မညီတာေတြမ်ားလာတဲ့အခါ ကိုယ့္စကားကို ၾကာေတာ့ ဘယ္သူမွ ယံုေတာ့မွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ တကယ္ေပးႏိုင္မွ၊ တကယ္လုပ္ေပးႏိုင္မွပဲ ေျပာပါ။ ေပးႏိုင္ တာထက္ နည္းနည္းေလွ်ာ့ေျပာတာေကာင္းတယ္။



• အေရးမၾကီးတဲ့ ကိစၥေတြနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး ညင္းတာခံုတာကို မလုပ္ပါနဲ႔။ ဘာမွမဟုတ္တာကို ညင္းခံုၾကရင္း ရန္ျဖစ္ရတာ စိတ္ဆင္းရဲရတာေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္အေရးၾကီးတဲ့ အလုပ္ေတြကို လုပ္ေနတဲ့သူဟာ အေရးမၾကီးတာေတြကို ကိုသိတိုင္းလည္း မေျပာသင့္ဘူး။ ေမးတိုင္းလည္းမေျဖသင့္ဘူး။



• အေရးမၾကီးတဲ့ကိစၥမွာ သူမ်ားမွားေနလည္း သူ႕အမွားကို သူသိလာေအာင္ ေစာင့္သင့္တယ္။ ကိုယ္မွန္တိုင္ ၀င္ေျပာၿပီး အႏိုင္မယူသင့္ဘူး။ ႏိုင္လို႕ရတိုင္းႏိုင္ခ်င္တာဟာ မရင့္က်က္တဲ့ စိတ္ထားျဖစ္တယ္။ စိတ္ခ်မ္းသာခ်င္ရင္ ရင့္က်က္တဲ့စိတ္ထား၊ သေဘာထားၾကီးတဲ့စိတ္ထားမ်ိဳးကိုေမြးယူရမယ္။



• ဘယ္အလုပါမ်ိဳးျဖစ္ျဖစ္ အဆင္မေျပမႈရွိပါတယ္၊ အခက္အခဲရွိပါတယ္။ ဆရာ၀န္အလုပ္ခက္သလို၊ ေက်ာင္းဆရာအလုပ္လည္းခက္ပါတယ္။ ေစ်းေရာင္းတဲ့အလုပ္ခက္သလို ကားေမာင္းတဲ့အလုပ္လည္း ခက္ပါ တယ္။ ကားေမာင္းတဲ့အလုပ္က စိတ္ရွည္ဖို႕ ေတာ္ေတာ္လိုပါတယ္။ ဆရာ၀န္အလုပ္လည္းစိတ္ရွည္ဖို႔လိုပါတယ္။ လူနာရဲ႕ အသက္ကို လုေနရတဲ့အခါမ်ိဳးမွာ ေသးမင္းနဲ႕ရင္ဆိုင္တိုက္ပြဲလိုျဖစ္ေနတဲ့အခါမွာ ေတာ္ေတာ္ပင္ပန္းပါတယ္။ လူနာက အားကိုး တၾကီးနဲ႔ၾကည့္တဲ့ မ်က္လံုရဲ႕အဓိပၸါယ္ဟာ ဆရာ၀န္ေတြရဲ႕ စိတ္မွာ ျပင္းထန္တဲ့ ကရုဏာကို ျဖစ္ေစတယ္။ ေက်ာင္းဆရာ၊ ဆရာမေတြကလည္း စိတ္ရွည္ဖို႔လိုပါတယ္။ စာေမးပြဲက်တဲ့ေက်ာင္းသားရဲ႕ စိတ္မွာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယံုၾကည္မႈမရွိေတာ့သလိုျဖစ္သြားတာဟာ ေတာ္ေတာ္ သနားစရာေကာင္းပါတယ္။ ကိုယ့္တပည့္ေလးေအာင္ပါ့မလားဆိုၿပီး ဆရာေတြ ဆရာမေတြ ေသာကျဖစ္ရတယ္။ မိဘေတြ ဆင္းဆင္းရဲရဲနဲ႕ သားသမီးကို ပညာတတ္ေစခ်င္လို႕ ေက်ာင္းထားတယ္။ စားေမးပြဲက်ရင္ ဆက္ထားဖို႕မလြယ္ေတာ့ဘူး။



• လူမ်ားမ်ားနဲ႕ ဆက္ဆံရတဲ့အလုပ္ေတြက ဆက္ဆံေရးအခက္အခဲ အၿမဲရွိပါတယ္။ လူတိုင္းကိုစိတ္ေက်နပ္ေအာင္ဘယ္သူမွ လုပ္မေပး ႏိုင္ဘူး။ မေက်နပ္တဲ့သူက အျပစ္တင္မယ္၊ မေကာင္းေျပာမယ္။ အဲဒီအခါ စိတ္တိုမယ္၊ ေဒါသျဖစ္မယ္၊ စိတ္ဓါတ္က်မယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္အလုပ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ျဖစ္ႏိုင္တဲ့အခက္အခဲေတြကို ၾကိဳတင္ၿပီး ေတြးထားၿပီးေတာ့ ဒီအခက္အခဲမ်ိဳးကေတာ့ ေတြ႕ရမွာေသခ်ာတယ္၊ ဒီလိုအေျပာမ်ိဳးေတာ့ ခံရမွာေသခ်ာတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ အခက္အခဲနဲ႔ေတြ႕ရတဲ့အခါ၊ အေျပာခံရတဲ့အခါ စိတ္မပ်က္ဘူး၊ စိတ္မညစ္ဘူ။ စိတ္ရွည္ရွည္ထားမယ္လို႔မၾကာခဏ ႏွလံုးသြင္းပါ။

လူေတြေပၚမွာ တတ္ႏိုင္သေလာက္ စိတ္ရွည္ရွည္ထားပါ။ သူတို႔ကိုနားလည္ဖို႔ၾကိဳးစားပါ။ ေဒါသအေလ်ာက္ နာသြားေအာင္ မေျပာပါနဲ႔၊ ကိုယ့္ေစတနာက မွားေနရင္ ကိုယ့္ေစတနာက ကိုယ့္ကိုအက်ိဳးေပးမွာပါပဲ။ ျပႆနာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ဆက္ဆံေရးအဆင္မေျပလို႔ ျဖစ္ရတာပါ။ တစ္ေယာက္ ေျပာခ်င္တာကို တစ္ေယာက္ဆံုးေအာင္ နားမေထာင္ရင္ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ နားလည္မွာမဟုတ္ဘူး။ တစ္ေယာက္ စကားကို တစ္ေယာက္ အဓိပၸါယ္္မွန္ေအာင္ မေကာက္ႏိုင္ရင္ အထင္လြဲတာေတြ ျဖစ္လာမယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဆက္ဆံေရး အဆင္ေျပခ်င္ရင္ တဖက္သား ေျပာခ်င္ေနတာကို ဂရုတစိုက္ နားေထာင္ပါ။ သူ႕စိတ္ထဲမွာ ေျပာခ်င္ေနတာကို ေျပာခြင့္ေပးပါ။ အထူးသျဖင့္ အေရးၾကီးတဲ့ ကိစၥေျပာမယ္ဆိုရင္ အထင္လြဲတာမျဖစ္ဖို႕ ပိုၿပီးအေရးၾကီးတယ္။ သူေျပာခ်င္ေနတာကို ျပည့္ျပည့္စံုစံု ေျပာႏိုင္ေအာင္ သူ႕ကို ေမးခြန္းေတြေမးၿပီး ရွင္းခိုင္းပါ။ သူ႕အခက္အခဲကို ကိုယ္က ကိုခ်င္စာပါတယ္ ဆိုတာကို သူသိေအာင္ေျပာပါ။ တစ္ေယာက္ရဲ႕ အခက္အခဲကို တစ္ေယာက္ကူညီၿပီးေနသြားရတာ ေက်နပ္စရာ သိပ္ေကာင္းပါတယ္။ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ တစ္ကယ္ နားလည္မႈရသြားရင္ စိတ္သက္သာမႈရတယ္။ ကိုယ့္ဘ၀မွာ အေရးပါတဲ့သူရဲ႕ အထင္လြဲမႈကို ခံရတာ စိတ္ဆင္းရဲစရာ သိပ္ေကာင္းတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ အထင္လြဲေနရင္ ေလးေလးစားစားေဆြးေႏြးပါ။




Thursday, January 15, 2009

ဗုဒၶအယူအဆေယာင္ေယာင္မ်ားေရာက္တတ္ရာရာ (၂)



ကိုးကြယ္ရာအေၾကာင္းမ်ားေရးေတာ့ စကၤာရာပူရကွၽႊန္းကေလး (ျခေသၤ့တို႔တိုင္းျပည္) တြင္ေနထိုင္သူ သူငယ္ခ်င္းက ပရိတ္ၾကိဳးေတြအေၾကာင္း၊ ပရိတ္ေရ ျဖန္းတဲ့အေလ့အထ စကၤာပူမွာေတာ္ေတာ္ အျမစ္တြယ္ေနတယ္၊ အဲဒါေမ့က်န္ခဲ့တယ္။ ပရိတ္ ရဲ႕ ျမန္မာျပန္က အရံအတား လို႕ဆိုပါတယ္။ ပရိတ္ရြတ္ရင္၊ ပရိတ္ၾကိဳးေဆာင္ရင္၊ ပရိတ္ေရ၊ပရိတ္သဲ၊ပရိတ္ပန္းရွိရင္ မေကာင္းဆိုး၀ါးေတြ၊ အေႏွာက္အယွက္ေတြပေပ်ာက္တယ္ ၊ နတ္ေကာင္းနတ္ျမတ္ေတြခ်စ္တယ္၊ စီးပြားတက္၊ ေရာဂါအႏၱရာယ္ ကင္းတယ္လို႕ လြဲမွားစြာယုံၾကည္ေနၾကပါတယ္။ အဲဒိအေလ့အထေတြက ေထရ၀ါဒက်မ္းအလာအရဆိုရင္ မွားပါတယ္။ ထို႕အတူအသံမဆဲမဟာပဌာန္းရြတ္ဆိုျခင္းကလဲဘာျဖစ္လဲေတာ့မသိပါ၊ ေသခ်ာတာကေတာ့ ရပ္ကြက္ေနျပည္သူလူထုနားညီး၊ အအိပ္ပ်က္ရျခင္း၊ ရြတ္ဖတ္တဲ့ ရဟန္းတို႕ပင္ပန္းျခင္း၊ ပဌာန္း (၂၄)ပစၥည္း ကိုေရအိုးေတြမွာေရး ပရိတ္ရြတ္တဲ့ ရဟန္းေတြေရွ႕မွာထား ျပီးတဦးျခင္း (၂၄)အိုးကေရေသာက္ရင္ ေကာင္းတယ္ (က်န္းမာေရး၊စီးပြားေရး၊ လူမွုေရး၊ အခ်စ္ေရး စသည္) ဟုဆိုကာထိုခြက္ျဖင့္သာ လူတကာေသာက္ေနၾကသည္႔အတြက္ ေသခ်ာတာကေတာ့ကူးဆက္လြယ္ေသာ (အသည္းေရာဂါမ်ား၊ အဆုတ္ေရာဂါမ်ားစသည္)တို႔ ကူးဆက္ႏုိင္မည္မွာ ေသခ်ာတယ္။ ဒါေၾကာင့္ဗုဒၶဘာသာတို႔ ပရိတ္ၾကီး (၁၁)သုတ္ရဲ႕ ျမန္မာျပန္၊ပဌာန္းေဒသနာေတာ္ၾကီးရဲ႕ျမန္မာျပန္တုိ႔ကိုေလ့လာက်င့္ၾကံေနထိုင္ျခင္းက အႏၱရာယ္ကင္းႏုိင္ပါတယ္။ ဗုဒၶစာေပတို႕ကို အၾကိမ္ေရတြက္ျဖင့္ အဓိဌာန္ရြတ္ဆိုျခင္းသည္လည္း ေထရ၀ါဒနဲ႕ ဆန္႕က်င္ပါတယ္။ ဥပသႏၱိသုတ္ စသည္ ေနာင္ ေပၚလာလတံ့ေသာမည္သည္႔ရြတ္ဆို မွုမ်ိဳးမဆို ေထရ၀ါဒက်မ္းမ်ားအရ မွားပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားဟာ ပရိတ္ၾကီ (၁၁)သုတ္ကိုေန႕တိုင္ရြတ္သလား၊ ရဟန္းတရားကို အျမဲႏွလံုသြင္းလားဆိုတာသိရင္ရပါျပီ။ အထက္ေဖၚျပပါ အေလ့အထတို႕ကို ရဟန္းတို႕က လုပ္ေဆာင္ေပးေနလို႕ဆိုရင္မွားပါမယ္၊ ရဟန္း၊ သီလရွင္၊ ေယာဂီ၀တ္ စသည္ ဘယ္သူဘဲလုပ္လုပ္ အမွားဟာ အမွားပါဘဲ။ ေထရ၀ါဒမွာရြတ္ဖတ္ျခင္းမရွိပါ၊ သတိရလို႔ေျပာပါရေစဦး ဘုရားကိုးဆူလုပ္တာ၊ အိမ္တက္၊ နာမည္ေပးကင္မြန္းတပ္၊ ေရွးေဟာင္းသမိုင္း၀င္ လာဟ္ေခၚဘုရား၊ ဘြဲ႕မ်ိဳးစံုေပးထားေသာဘုရာမ်ားအိမ္ပင့္ျခင္း၊ မဂၤလာရွိမရွိ၊ ရက္ရာဇာ၊ ျပသဒါး၊ ျဂိဳဟ္တိုင္မ်ား မဟာယနႏွင့္ ျဗဟၼဏ ၀ါဒတို႔ထံမွ ကူးေျပာင္းေရာက္ရွိ အျမစ္တြယ္ေနတာ သာျဖစ္ပါတယ္၊ေနာက္သတိရတာ၊တိုက္ဆိုင္တာရွိရင္ဆက္ေရးပါဦးမယ္၊ သမာဒိဌိျဖစ္ၾကပါေစ၊ ဘုရားတရားရဲ႕အစစ္အမွန္ကို ကိုယ္ပိုင္ဥာဏ္ႏွင့္ၾကိဳးစားရွာေဖြၾကပါ။


ဗုဒၶအယူအဆေယာင္ေယာင္မ်ားေရာက္တတ္ရာရာ (၁)


နာမည္ၾကီးမင္းသားတစ္ဦးဟာ သူ႔ရဲ႕သမီးေလး (လသားအရြယ္) ကို သီလရွင္၀တ္ေပးပါတယ္။ အဲဒီအလွဴပြဲကိုလည္း စာေရးအလြန္ေတာ္ေသာ ရဟန္းပ်ိဳတပါးကသြားေရာက္ ဆြမ္းဘုန္းေပးပါတယ္တဲ့။ နာမည္ေက်ာ္ဂ်ာနယ္ေတြ ထဲမွာ အထင္အရွားဖတ္ရပါတယ္။ ရဟန္းေတာ္ကေတာ့ မွားေနတာကို သိကိုသိပါတယ္၊ သူကလည္း" သတ္သတ္လြတ္နဲ႔ ကုသိုလ္စိတ္" ဆိုတဲ့စာအုပ္ကိုေရး သားထုတ္ေ၀ခဲ့ဘူးပါတယ္။

ကိုရင္၀တ္ႏုိင္တဲ့အရြယ္ကို ေရွးဆရာေတာ္မ်ားက "က်ီးဌက္ေခ်ာက္ႏုိင္တဲ့အရြယ္ဆိုရင္ ကိုရင္၀တ္ႏုိင္ပါျပီ" ဟုမိန္႔မွာ ခဲ့ဘူးတယ္။ သီလရွင္ကိုလည္းအဲဒီအရြယ္ လို႔ပဲယူဆရပါမယ္။ ဒီအမွားၾကီးမွန္း သိလွ်က္ ဆရာေတာ္က ဘာလို႔ မွားေနလို႔ မလုပ္သင့္ဘူးဆိုျပီး တားသင့္တာေပါ့။ တကယ္ဘုရားစကားကို နားေထာင္မယ္ဆိုရင္ အမွန္ကိုသြန္သင္ေပးသင့္တယ္။ စဥ္းစားၾကည့္ပါ- ႏုိ႔စို႕အရြယ္ကေလးေလးဟာ ဘာမွနားမလည္တာ ဘယ္အၾကင့္ေတြထိမ္းသိမ္းႏုိင္မလဲ၊ ႏုိ႔စာရင္ငုိ၊ ေသးေပါက္ရင္ေအာ္တဲ့အရြယ္ဟာ သီလရွင္၀တ္ရမဲ့အရြယ္မဟုတ္ေသးပါဘူး။

မိတ္ေဆြတစုေခၚလို႔ အထက္ပါဆရာေတာ္ရဲ႕ (၄၁)ႏွစ္ေျမာက္ေမြးေန႕ဆီမီး (၁)ေသာင္း ပူေဇာ္ပြဲကို ေရြတိဂံုဘုရားရင္ျပင္ ညဦးအခ်ိန္ မွာလုပ္ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ေရာက္လာပါျပီ။ ဆရာေတာ္ကအဂါၤသားျဖစ္လို႔ အဂါၤေထာင့္မွစကာ ဆီမီးထြန္းပါတယ္။ အဂၤါ၊ စေန၊ ၾကာသာပေတး စတဲ့ အယူအဆဟာ ဗုဒၶတိုက္ခဲ့တဲ့ ျဗဟၼဏေတြရဲ႕ အယူအဆပါ။ မယုံရင္ ပုဂံဘုရား (ေဟာင္း)မ်ားမွာ ျဂိဳဟ္တိုင္မ်ားမရွိပါ။ ဗုဒၶဂယာက မဟာေစတီမွာ မရွိပါ။ ေထရ၀ါဒ စာေပစစ္စစ္မ်ားမွာမရွိပါ။ ျပီးေတာ့ ေအာင္ေျမတြင္စုေပါင္းဘုရား၀တ္ျပဳေသးတယ္။ ထိုေန႔ကဆီမီးထြန္းတာ (၇)သိန္း ကုန္က်ပါတယ္။ ကဲ သိပၸံနည္းက်ေတြးပါမယ္- လွ်ပ္စစ္မီးေတြေပၚေနတာ ဘာလို႕ဆီေတြမီးရွုိ႕ျပီး ပတ္၀န္းက်င္ညစ္ႏြမ္းေစတာပါလဲ။ အဲဒီကုန္က်ေငြကို စာသင္တိုက္၊ မိဘမဲ့ေဂဟာ၊ ဘိုးဘြားရိပ္သာ စတဲ့တေနရာရာမွာသြားလွဳရင္ ေတာ္ေတာ္အၾကိဳးရွိမွာပါ။ ဆရာေတာ္ရဲ႕ေနာက္မွာ မင္းသားေပါက္စ၊ မင္းသားလတ္၊ အဆိုေတာ္အိုၾကီးအိုမေတြ၊ ဂ်ာနယ္ဆရာေတြ၊ မာတုကာမေတြတရုံးရုံးနဲ႔ပါ၊ ဆရာေတာ္ရဲ႕ သမာဓိကိုယံုပါသည္။ မာတုကာမေတြဒီလိုလုပ္တာ ေတာ္ေတာ္ဆိုးပါတယ္။ ေနာက္ ၁ရက္၊၂ရက္ေနေတာ့ အသည္းဆရာ၀န္ၾကီးေမြးေန႕ကိုလည္း ဆီမီးတေသာင္း နတ္စမေလးမ်ား၊စာေရးမေလးမ်ားႏွင့္ထြန္းျငိပူေဇာ္ခဲ့တယ္ေလ။ ေနာက္တပတ္မွာေတာ့ Hip Hopနဲ႕ R &B အဆိုေတာ္ "ရဲေလး" ရဲ႕ ၂၅ႏွစ္ေျမာက္ေမြးေန႕ကို ေမွ်ာ္စင္ကၽႊန္းတြင္ အခမဲ့ (ပန္းျခံ၀င္ေၾကးေတာ့ေပးရတယ္) က်င္းပျပီးမိဘမဲ့ကေလးမ်ားအတြက္အ၀တ္အထည္ေဟာင္းမ်ားအလွဳခံျပီး သူ႕အႏုပညာနဲ႕ ထမင္းရွင္ေတြကို အခမဲ့ေဖ်ာ္ေျဖ ခဲ့တယ္။ ံထိုသို႕ေသာတန္ခိုးၾကီးေသာ၊ စာတတ္ေသာ၊ တရားရွိေသာ ဆရာေတာ္ႏွင့္ ႏုိင္ငံေက်ာ္အသည္း ဆရာ၀န္ၾကီးတို႔ လုပ္တာကိုမွန္တယ္လို႕ယူဆမိပါလွ်င္ .........(သို႔မဟုတ္) Hip Hopနဲ႕ R &B အဆိုေတာ္ "ရဲေလး" ရဲ႕ ၂၅ႏွစ္ေျမာက္ေမြးေန႕ လိုဟာကိုမွန္တယ္လား စဥ္းစားၾကည္႕ပါကုန္ ပညာရွိတို႕


Wednesday, January 14, 2009

ဗုဒၶကေအာက္ပါအတိုင္းမိန္႔ၾကားခဲ့ပါေသးတယ္

 

(အမွန္တရားကိုရွာေဖြတဲ့ေနရာမွာ)

 

-          ျမင္ရုံ ၾကားရုံမွ်ျဖင့္ (သို႔မဟုတ္) မိရုိးဖလာဓေလ့ထံုးစံျဖစ္ကာမွ်ျဖင့္လက္မခံေလႏွင့္ဦး။

-          ေကာလာဟလသတင္းစကားၾကားရုံမွ်ႏွင့္ (သို႔မဟုတ္) ေရွးေဟာင္းက်မ္းစာထဲေရးသားထား၍ ဆိုရုံႏွင့္ လက္မခံေလႏွင့္ဦး။

-          တစ္ဆင့္စကားၾကားရုံမွ်ျဖင့္ (သို႔မဟုတ္) အေၾကာင္းအက်ိဳးဆက္စပ္ဆီေလွ်ာ္မွုရွိသည္ဟုထင္ျမင္ကာမွ်ႏွင့္ လက္မခံလိုက္ပါႏွင့္ဦး။

-          ၾကံစည္စိတ္ကူးမွန္းစ၍ လည္းေကာင္း၊ သူတပါး၏ စြမ္းရည္ကိုအထင္ၾကီးျခင္း ျဖစ္၍လည္းေကာင္း လက္မခံလိုက္ပါႏွင့္ဦး။

-          ငါတို႔ရဲ႔ဆရာသမား ျဖစ္ေနလို႔ ဆိုျပီးေတာ့လည္း လက္ခံယုံၾကည္ျခင္း မျပဳလိုက္ႏွင့္ဦး။

-          ဤအရာကေတာ့ ေကာင္းတဲ့တရား၊ အျပစ္ကင္းတဲ့တရား၊ ပညာရွိသူေတြခ်ီးမြမ္းတဲ့တရား စသည္တို႔ကို မိမိကိုယ္တိုင္သိျမင္လာတဲ့အခါမွသာ အဲဒီတရားေတြကို လက္ခံျပီး ကိုယ္တိုင္ က်င့္သံုးလိုက္နာၾကည္႔ပါ။




Sunday, January 11, 2009

ဇရာ (ရသကဗ်ာ)

AGING

Under the rulers.

Inside the time square.

We were the prisoner.

We wanted to escape.

We wanted to brave.

We did not know we were saved.

Now we face the world.

Escaped from freedom.

Saving fears and fees lonesome.

ဇရာ

အုပ္ထိန္းသူမ်ားေအာက္.....

အခ်ိန္ဇယားေတြၾကား.....

အက်ဥ္းသားလိုထင္ခဲ့

လြတ္ေျမာက္ခ်င္ရဲ႕.....

သတၱိရွိခ်င္ခဲ့.....

အႏၱရာယ္ဆိုတာမသိခဲ့....

အခု.....

ေလာကထဲေရာက္.....

လြတ္လပ္မွူေတြေပ်ာက္...

ေၾကာက္စိတ္ေတြကိုကာကြယ္ရင္း....

တေယာက္ထဲေပါ႔....

                                                   သုတညီေပးပို႔သည္၊

Wednesday, January 7, 2009

အေျခခံေထရ၀ါဒ

ဒီဆိုက္မွာ ကိုးကြယ္ယုံၾကည္မွဳကို ဦးတည္ေရးသားသြာမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ၾကိဳတင္အသိေပးအပ္ပါတယ္။

ျမတ္စြာဘုရားဟာ ကိုးကြယ္ရာကိုဦးတည္ ေဟာေျပာခဲ့တဲ့ တရားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရွိပါတယ္။

အားလံုးကိုးကြယ္ရာမွန္ေစလိုပါတယ္။ ကိုးကြယ္ရာရွာရာမွာ အေၾကာက္တရား အေမွ်ာ္တရား ေတြနဲ႔မကိုးကြယ္ကြယ္သင့္ပါဘူး။

အေၾကာက္တရာ ဆိုတာ ေျခာက္လွန္႔ကိုးကြယ္ရတာ၊

သူ႔ကိုမလွဴတန္းရင္၊ မပူေဇာ္မပသရင္ ဘယ္လိုဒုကၡေရာက္မယ္၊ ဘာျဖစ္မယ္၊ ညာျဖစ္မယ္ ဆိုတဲ့ေျခာက္လွန္႔မွဳ(ယခင္-ယဇ္ပူေဇာ္မွဳ၊ ယခု- နတ္ (၃၇မင္း မွအစ ဦးရွင္ၾကီးအလယ္၊ သူရသတီနဲ႔မႏွဲေလးအဆံုး) ၊၀ါ၀င္၀ါထြက္ကန္ေတာ့ျခင္း၊ အျခား ကိုးကြယ္မွဳေတြလည္း က်န္ေသးရင္ ခ်ိန္ထိုးၾကည္႔ႏုိင္ပါတယ္။ အိမ္တိုင္းနဲ႔မေ၀းတဲ့ဟာက အိမ္တြင္းအိုးဆြဲတဲ့ကိစၥပါ၊ စဥ္းစားၾကည္႔ပါအိမ္တြင္းအိုးမရွိတဲ့ ဘာသာျခား (မြတ္စလင္၊ ခရစ္ယန္) တို႔ရဲ႕အိမ္ေတြေကာဘယ္လိုေနၾကသလဲ၊ စဥ္းစားၾကည္႔ပါ၊ လူေတြလေပၚေျမ၀ယ္ေနၾကတဲ့ေခတ္ၾကီးမွာအိပ္ေပ်ာ္ျပီး ေက်ာက္ေခတ္က အေတြးေခၚေတြေတြးမေနသင့္ပါ။ နတ္ပူေဇာ္သူအားလံုးေက်ာက္ေခတ္လူသားစိတ္သာသာဘဲရွိၾကတယ္။

အေမွ်ာ္တရားဆိုတာ ဒါလွဴရင္- ဟိုဟာေတြရလိမ့္မယ္ ဆိုတာမ်ိဳးေပါ့။ ေရလွဳရင္ ဘာရမယ္၊ ဆြမ္း(စားစရာ)လွဳရင္ဘာရမယ္ ဆိုတာမ်ိဳးပါ။ ဤသို႔လွုဳဒါန္းရေသာေၾကာင့္- ဘာျဖစ္ရပါလို၏ ဆိုတာမ်ိဳးလည္းပါတယ္။ ဒီလိုဆိုရင္ေတာ္ေတာ္ၾကမ္း သြားမယ္ထင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့မွန္ရင္ေတာ့ေျပာရမွာပါဘဲ။ ဒီလိုမွရဲရဲမေျပာလို႔ ေလွ်ာ႔ေပးေပးေနရင္းနဲ႔ဘာသာေရးမွာ ေရာေထြးမွဳေတြျဖစ္ လာၾကတယ္။ ဟိုးတံုးကလူၾကီးသူမေတြလုပ္ခဲ့တာ အစဥ္အလာအရ လုပ္ရတာ ဆိုတဲ့ လူၾကီးသူမ၊ ဆရာသမားေတြရဲ႕အမွားသံသရာမွာဆက္မသြားသင့္ပါဘူး။ ျပတ္ျပတ္သားသားေျပာပါတယ္။ လံုး၀ကိုးကြယ္စရာမလိုပါ၊ ကိုးကြယ္စရာက ဘုရား၊တရား၊ သံဃာ က တကဲ့ ကိုးကြယ္ရာဆိုတာပါ။ ကဲစဥ္းစားရတာေခါင္းစားမခံပါနဲ႔

ေထရ၀ါဒ (ဗုဒၶ၀ါဒ) နဲ႔မညီတဲ့မွတ္မိသေလာက္၊ျမန္မာျပည္မွာေရပန္းစားေနတဲ့ကိုးကြယ္မွဳေေတြေအာက္မွာေဖၚျပလိုက္ပါတယ္။

(လံုး၀မကိုးကြယ္ပါႏွင့္)

အသက္မရွိေတာ့ေသာထင္ရွားလူပုဂၢိဳလ္မ်ား

အတြင္း(၃၇)မင္း၊ အျပင္(၃၇)မင္း၊ အိမ္တြင္းနတ္၊ ကိုၾကီးေက်ာ္၊ မင္းၾကီး၊ မင္းကေလး၊သူရသတီမယ္ေတာ္ (စေသာ ဟိႏၵဴနတ္မ်ားအားလံုး) (နတ္ပြဲမ်ားတြင္ေတြ႔ရေသာနတ္မ်ားအားလံုး)၊ ပဲခူးမယ္ေတာ္၊နံကရိုင္းမယ္ေတာ္၊မႏွဲေလး၊ ဖ်ာလိပ္နတ္၊ ဦးရွင္ၾကီး၊ ရွမ္းမယ္ေတာ္၊ ဘိုးဘိုးေအာင္၊ ဘိုးမင္းေခါင္၊ ယကၠန္းစဥ္ေတာင္၊ အဖိုးသံ၊(အစရွိေသာ အေသထြက္အရွင္ထြက္ ရဟန္းရွင္လူ၊ေယာက်္ား၊မိန္းမ၊ သီလရွင္)၊ ကိုးျမိဳ႕ရွင္၊အေမဂ်မ္း၊ ကြင္းပိုင္၊ ရြာေတာ္ရွင္၊ျမင္းျဖဴရွင္၊ ရုပ္ကဇိုုး၊ ဘာေစာင့္နတ္ညာေစာင့္နတ္၊ ဆူးေလဘိုးဘိုး၊ က်ိဳက္ထီးရုိးဘိုးဘိုး၊ေရႊတိဂံုဘိုးဘိုး၊ ေရြေညာင္ပင္ဘိုးဘိုး၊ (အစရွိေသာ ေဒသစံု၊ ဘုရားစံု မွဘုိးဘိုးမ်ား၊ ဘုရားမေဟာခဲ့ေသာ နတ္မ်ားအားလံုး)၊ ရွင္ဥပဂုတၱ၊ ျမနန္ႏြယ္၊ ကြမ္ယင္မယ္ေတာ္၊ အန္းကုန္းဘိုးဘိုး၊ ဦးတီပြါး ( အစရွိေသာတရုပ္ႏြယ္ကိုးကြယ္စရာမ်ားအားလံုး)၊ အထက္လမ္းပုဂၢိဳလ္မ်ားအားလံုး၊ ေအာက္လမ္းပုဂၢဳိလ္မ်ားအားလံုး၊ ေယာဂီ၀တ္သာသနာျပဳအမည္ခံျပီး ဘုရားတည္ေနသူမ်ား၊ (သာသနာျပဳဆိုတာလူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကို ကိုယ့္ဘာသာကိုနားလည္ေအာင္ေဟာေျပာစည္းရုံးသူကိုေခၚပါတယ၊္ ဘုရားတည္တာဟာ သာသနိက အေဆာက္အဦး တည္ေဆာက္ျခင္းပါ)၊

သက္ရွိထင္ရွားလူပုဂၢိဳလ္မ်ား

ေဗဒင္၊ နတ္ကၡတ္၊တားေရာ႔၊ ေခါင္းစြဲ၊ ေရွးျဖစ္ေနာက္ျဖစ္ေဟာ၊ အၾကားအျမင္ဆရာ၊ အစရွိေသာ ေဗဒင္အေေဟာအေျပာဆရာမ်ား (ရဟန္းရွင္လူ၊ေယာက်္ား၊မိန္းမ ၊သီလရွင္)၊ အထက္လမ္းဆရာ၊ ေအာက္လမ္းဆရာမ်ား (စုန္း ကုစားသူမ်ား)၊ ဓါတ္ဆရာ၊ နတ္ဆရာ၊ နတ္ကေတာ္မ်ား (ရဟန္းရွင္လူ၊ေယာက်္ား၊မိန္းမ ၊သီလရွင္)

ခ်ဲ၊ထီဂဏန္းေပး (ရဟန္းရွင္လူ၊ေယာက်္ား၊မိန္းမ၊ သီလရွင္)၊

အႏွစ္ခ်ဳပ္ကိုးကြယ္စရာ

ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ သာျဖစ္ပါတယ္။

ဆက္လက္ေဖၚျပပါမည္


သိမွတ္ဖြယ္ရာ

ေထရ၀ါဒထြန္းကားေသာ ျမန္မာျပည္တြင္ေထရ၀ါဒအနီးတြင္ မေရာင္မလည္ျဖင့္ ေရာက္ရွိေနေသာ ဗုဒၶဘာသာထက္ႏွစ္ေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာ ေစာစီးစြာေပၚေပါက္ခဲ့ေသာ ဟိႏၵဴဘာသာႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာရင္း၏ မူကြဲျဖစ္ေသာမဟာယာန တို႕သည္ေထရ၀ါဒဆိုေသာျမန္မာျပည္တြင္ ေဒြးေရာယွက္တင္အျမစ္တြယ္ေနေလသည္မွာ
ျမန္မာ့အစဥ္အလာကဲ့သို႕ပင္ျဖစ္ေနသည္မွာအဘယ္ေၾကာင္းေၾကာင့္နည္း။