Thursday, July 7, 2011

" လူ႕ဘ၀ေရာက္တုန္း ကံေကာင္းေအာင္လုပ္ႀက " (မဟာေဗာဓိၿမဳိင္ဆရာေတာ္ႀကီး)

" လူ႕ဘ၀ေရာက္တုန္း ကံေကာင္းေအာင္လုပ္ႀက "

 

- မသိေမာဟနဲ႕ေနလာခဲ့ရတဲ့  တိရစၧာန္ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာမွာ ကံဆုိးမုိးေမွာင္က်ခဲ့ၿပီးၿပီ။

 လူ႕ဘ၀ဆုိတဲ့  ေနသာတဲ့ေန႕ရက္ေတြမွာ ကံေကာင္ေအာင္ လုပ္ႀကပါေတာ့။ ဒါနက

  ေကာင္းကံေတြ ဆည္ေပးေနသမွ်၊ သီလက စင္ႀကယ္ေအာင္ လုပ္ေပး

  ရမယ္။ အတိတ္ဘ၀က အကုသုိလ္ေတြ ဆုိးက်ဳိးေတြ၊ ဒီဘ၀ရဲ႕ အကုသုိလ္

  ေတြကုိ သီလၿဖင့္ ဖယ္ရွားေပးရတယ္။ ဒါေႀကာင့္ ဒါနၿပဳတုိင္း သီလေဆာက္

  တည္ရတယ္။ ဒါန နဲ႕၀တၳဳပစၥည္းေတြ စြန္႕လႊတ္ရသလုိ သီလအားၿဖင့္

  ကုိယ္ခံစားရတဲ့ အာရုံေတြကုိေတာင္ စြန္႕လႊတ္ရတယ္။

  ဒါနက ကုိယ္ခ်မ္းသာမွဳႏွင့္ လမ္းရိကၡာအတြက္

  သီလက စိတ္ခ်မ္းသာမွဳနဲ႕ လမ္းသြား...

  ဒီေတာ့ ကုိယ္စိတ္ႏွစ္ၿဖာခ်မ္းသာပါေစဆုိတာ ဒါန မ်ားမ်ားၿပဳၿပီး၊ သီလမ်ားမ်ား

  ထိန္းပါလုိ႕ ေၿပာတာနဲ႕ မတူေပဘူးလား... ?                            

" ဒါန၊ သီလ လုပ္လုိ႕ နတ္မင္းႀကီးၿဖစ္ေရာ ဆုိပါစုိ႕၊ ကာမစည္းစိမ္နဲ႕ ဘ၀စည္းစိမ္

 ေတြ မက္ေမာလာၿပန္ေတာ့ -

 

    -  တဏွာက အမိန္႕ေပးတုိင္းလည္း သူမ်ား သြားေစာ္ကားေပးရတယ္ဗ်။

 

    -  မာနခုိင္းတုိင္းလည္း ေမာ္ႀကြားေပးရတယ္ဗ်။

 

    -  ဒိ႒ိညြန္းတုိင္းလည္း ၿပစ္မွားေပးေနရတယ္ဗ်။ အဲဒီေတာ့

 

ကံေကာင္းလုိ႕ နတ္မင္းႀကီးၿဖစ္တယ္ဆုိၿပီး အကုသုိလ္က လြတ္ေသးရဲ႕လား။

" လုိခ်င္တာေတြ ေမွ်ာ္ၿပီးလုပ္ေနသမွ် မလုိခ်င္တာေတြရလာလိမ့္မယ္။ "

တုိ႕ဘုရားရွင္ကေတာ့ သိဒၶတၳ အေလာင္းေတာ္ဘ၀မွာေတာင္ စြန္႕ခဲ့တာေတြ

နည္းသလား။ မိဖုရားေတြက သာကီ၀င္ေတြခ်ည္း တစ္ေသာင္းေၿခာက္ေထာင္၊

အၿခားမ်ဳိးေတြက တစ္သိန္းေလးေထာင္ ကာမစည္းစိမ္ေတြ ဘယ္ေလာက္

စြန္႕ပစ္ခဲ့ရသလဲ။ ရမၼ၊ သုဘ၊ သုဘရမၼဆုိတဲ့ နန္းမသုံးေဆာင္နဲ႔တကြ နန္းလုံးၿပည့္

အေဆာင္အေယာင္ေတြ ဘ၀စည္းစိမ္ေတြကုိ လက္ေပၚက်လာတဲ့ မီးပြားလုိ

ခါခ်ပစ္ခဲ့တယ္။ အေပါင္းႀကာ အေကာင္းမွာရုိးလုိ႕ စြန္႕ႏုိင္တာေတြပါကြာလုိ႕ ေၿပာ

ခ်င္ ေၿပာပါေစဦး။

      -  နန္းရိပ္စြန္႕ၿပီး သစ္ရိပ္မွာ ေပ်ာ္ႏုိင္တဲ့သတၱိ၊

 

      -  နတ္သုဒၵါတမွ်ေသာ စားဖြယ္ေတြ စြန္႕ၿပီး ဆင္းရဲသားသုံးေဘာဇဥ္ေတြ စားႏုိင္တဲ့

        သတၱိ၊

 

     -  နန္း၀တ္နန္းစား စြန္႕ၿပီး ေၿမမွဳန္႕ေပကပ္ အ၀တ္စုတ္ၿပတ္ေတြေကာက္၀တ္ႏုိင္တဲ့

        သတၱိ၊

 

      အဲဒီအေလာင္းေတာ္တုိ႕သတၱိကုိ နတ္မင္းႀကီးေတြ မတုပႏုိင္ဘူး။ ဒီေတာ့ နတ္မင္းႀကီး

ေတြလည္း ပူေဇာ္ႀကရတယ္။ ခစားႀကရတယ္။

       တစ္ခါ ၿဗဟၼာႀကီးေတြ ဆုိပါေတာ့၊ သူတုိ႕လည္း သူတုိ႕ဘ၀ သူတုိ႕ စည္းစိမ္သာယာ

ေနေသးတာပဲ၊ မစြန္႕လႊတ္ႏုိင္ဘူး။ ဘ၀တဏွာကမ်ား ခုိင္းခဲ့ရင္ ဒီထက္စ်ာန္ယာဥ္

ပြားၿပီး ဘ၀စည္းစိမ္ခံစားေနႀကဦးမွာ။ တုိ႕ဘုရား အေလာင္းေတာ္ကေတာ့ အာဠာရ၊

ဥဒက ရေသ့ႀကီးေတြနဲ႕ေတြ႕ခ်ိန္ကေတာင္ ဒါ လမ္းဆုံးမဟုတ္ဘူး ဆုိၿပီး စ်ာန္လမ္း

ကုိ ပယ္ခဲ့တာ၊ ဒီသတၱိမ်ဳိး ၿဗဟၼာေတြမွာလည္း မရွိဘူး။ ဒီေတာ့ ၿဗဟၼာေတြလည္း

မေနသာလာၿပီး ပူေဇာ္ခစားရတယ္။

     ဗုဒၶဘာသာဆုိတာ အဲဒီေလာက္ အဆင့္ၿမင့္တယ္။

     နတ္ၿဗဟၼာေတြေတာင္ ခစားပူေဇာ္ရတဲ့ တရားမ်ဳိး လူ႕ဘ၀၊ လူ႕လက္ထဲမွာပဲ

ရွိတယ္။ ဘာၿဖစ္လုိ႕ ေရစုန္ေမွ်ာ္လုိက္ေနႀကရမလဲ။ တိရစၧာန္ေတြေလာက္ ကံဆုိး

မုိးေမွာင္က်ေနလုိ႕လား။ က်င့္ႏုိင္တဲ့အစြမ္း၊ သိႏုိင္တဲ့ဥာဏ္မရွိႀကလုိ႕လား။ အဲဒီ

ေတာ့ တိရစၧာန္ဘ၀က ကံဆုိးမုိးေမွာင္ေတြကုိ ဒါန၊ သီလနဲ႕ဖယ္ရွားၿပီး ၊ ကံေကာင္း

ေအာင္လုပ္ဆုိတာ ဘာ၀နမွဳသတိဆုိတဲ့ ရွဳမွတ္မွဳ အၿမဲရွိေနရမယ္လုိ႕ ေၿပာတာ။

                                                         - မဟာေဗာဓိၿမဳိင္ဆရာေတာ္ႀကီး

 

ဤဓမၼစာစဥ္ၿဖင့္ ၿမတ္ဗုဒၶအားလည္းေကာင္း၊ မဟာေဗာဓိၿမဳိင္ဆရာေတာ္ဘုရားအား

လည္းေကာင္း ပူေဇာ္ကန္ေတာ့အပ္ပါသည္။

                                                          - ဗုဒၶဘာသာလူငယ္မ်ားအသင္း

Thursday, June 30, 2011

“ဝါဆိုလျပည့္ဓမၼစၾကာေန႔”



          ဘုရားအေလာင္းေတာ္ သိထၲမင္းသားသည္ အေနာ္မာေသာင္ကမ္း၌ ဆံေတာ္ကိုပယ္ကာ
ေတာ သို႔ဝင္ျပီး အာဠာရႏွင့္ဥကဒ ရေသ့ၾကီးႏွစ္ပါးထံနည္းခံ၍ တရားက်င့္ရာ ေလာကီ စ်ာန္ သမာပတ္ မ်ားကိုသာရ၍ အမတနိဗၺာန္တရားမွန္ကိုမရသျဖင့္
...ထိုအရပ္ေဒသမွဖယ္ခြါ ထြက္ခြါခဲ့ေလသည္။

          ဥရုေဝလေတာ ေနရၪၨနာျမစ္ကမ္းပါးတြင္ ပၪၥဝဂၢီငါးဦးတို႔၏ လုပ္ေကြ်းျပဳစုမႈကိုခံယူ၍ ဒုကၠစရိယာ ေျခာက္ႏွစ္ၾကာေအာင္ က်င့္ပါေသာ္လည္း
အမတနိဗၺာန္တရားမွန္ကိုမရသျဖင့္ ျပင္းထန္ေသာအက်င့္ ကိုစြန္႔ပယ္၍တရားလမ္းေၾကာင္းေျပာင္းရန္ အစာေရစာမ်ား ျပန္လည္မွီဝဲသျဖင့္
ပၪၥဝဂၢီငါးဦးတို႔က တရားထူးရေတာ့မည္ မဟုတ္ဟု အထင္လြဲကာ ဖဲခြါထြက္သြားၾကေလေတာ့သည္။

         ဗုဒၶအလာင္းေတာ္သည္ ျပင္းထန္လြန္းေသာ ႏွစ္ဖက္စြန္းက်င့္စဥ္ကို ပယ္၍အလယ္အလတ္ မဇၩိမ ပဋိပဒါ သမထဘာဝနာက်င့္စဥ္ျဖင့္ မဟာသကၠရာဇ္ ၁၀၃- ခု (ခရစ္မေပၚ
မွီ ၅၈၈ ႏွစ္) (၅၈၈- ဘီစီ) ကဆုန္လျပည့္ ဗုဒၶဟူးေန႔တြင္ေဗာဓိပင္ႏွင့္ေရႊပလႅင္ေပၚ ၌ သဗၺညဳတ အလံုးစံုကိုသိေတာ္မူေသာ ဘုရားရွင္ျဖစ္ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကဆုန္လျပည့္ ဗုဒၶေန႔ဟုေခၚဆိုသတ္မွတ္ၾကပါသည္။
        ဘုရားျဖစ္လွ်င္ျဖစ္ခ်င္း ပထမဆရာမ်ားျဖစ္ခဲ့ၾကေသာ အာဠာရႏွင့္ဥဒကရေသ့ႏွစ္ပါးတို႔အား ေက်း ဇူးဆပ္တရားေဟာရန္ ဆင္ျခင္ရာ
စုေတ့ကြယ္လြန္ကုန္ၾကျပီးျဖစ္၍ ဥရုေဝလေတာတြင္ အနီးကပ္အလုပ္အေကြ်းျပဳစုခဲ့ၾကေသာ ပဥၥဝဂၢီငါးဦးတို႔ရွိရာ မိဂဒါဝုန္ေတာသို႔ ၾကြ၍ဝါဆိုလျပည့္ စေနေန႔၌ ဓမၼစ ၾကာတရားဦး ေဒသနာေတာ္ကို ေဟာေတာ္မူခဲ့ေလသည္။ထို႔ေၾကာင့္ ဝါဆိုလျပည့္ကို "ဓမၼစၾကာေန႔" ဟူ၍ သတ္မွတ္ေခၚတြင္ၾကေလသည္။

"ေဒြေမဘိကၡေဝ" အစခ်ီေသာ ဓမၼစၾကာတရားေတာ္ကိုေဟာ၍အဆံုး၌ အရွင္ေကာ႑ည သည္ေသာတာပန္အျဖစ္သို႔ ေရာက္ေလ၏။ ထို႔ေနာက္ "ဧဟိဘိကၡဳ" (ရဟန္းလာေလာ့)
ရဟန္းအျဖစ္ကိုခံ ယူေလ၏။ဗုဒၶဘုရားရွင္သည္ မိဂဒါဝုန္ေတာ၌ပင္ ဝါကပ္ေတာ္မူလ်က္ ဝါဆိုလျပည့္ေက်ာ္
(၁) ရက္ေန႔မွစ၍ ျမိဳ႔ ရြာ အတြင္းသို႔ ဆြမ္းခံမွ်ၾကြေတာ္မမူဘဲပဥၥဝဂၢီငါးဦးတို႔၏ ကမၼဌာန္းအလုပ္၌ ျဖစ္ေပၚတတ္ေသာ အညစ္အေၾကး
အေႏွာင့္အယွက္တို႔ကို တားဆီးရန္အလို႔ငွာ ေန႔ညဥ့္မျပတ္ အဆံုးအမၾသဝါဒေပးျခင္းျဖင့္ ေက်ာင္းတိုက္အတြင္းမွာပင္ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူ၏။

ပဥၥဝဂၢီ ငါးဦးတို႔အနက္ ႏွစ္ပါးေသာရဟန္းတို႔ကို ဆံုးမၾသဝါဒေပးေတာ္မူစဥ္
သံုးပါးေသာရဟန္းတို႔ သည္ ဆြမ္းအတြက္လွည့္လည္ၾကကုန္၏။ ထိုဆြမ္းျဖင့္
ဗုဒၶဘုရားရွင္ႏွင့္တကြ ပဥၥဝဂၢီ ငါးဦးတို႔သည္ မွ်တ ကုန္၏။
သံုးပါးေသာရဟန္းတို႔ကို ဆံုးမၾသဝါဒေပးေတာ္မူစဥ္ ႏွစ္ပါးေသာရဟန္းတို႔သည္
ဆြမ္းအ တြက္လွည့္လည္ ၾကကုန္၏။ ထိုဆြမ္းျဖင့္ အားလံုးေျခာက္ပါးတို႔
မွ်တၾကကုန္၏။ ဤနည္းျဖင့္ အဆံုး အမၾသဝါဒေပးေတာ္မူရာ ဝါဆိုလျပည့္ေက်ာ္ (၁)
ရက္ေန႔၌ ဝပၸ မေထရ္ ေသာတာပန္ျဖစ္၏။ ဝါဆို လျပည့္ေက်ာ္ (၂) ရက္ေန႔၌ ဘဒၵိယ
မေထရ္ ေသာတာပန္ျဖစ္၏။ (၃) ရက္ေန႔၌ မဟာနာမ္ မေထရ္ ေသာတာပန္ျဖစ္၏။ (၄)
ရက္ေန႔၌ အႆရိ မေထရ္ ေသာတာပန္ျဖစ္၏။ ဤသို႔အစၪ္အတိုင္း ေသာ
တာပတၲိဖိုလ္၌တည္ၾက၍ "ဧဟိဘိကၡဳ" ရဟန္းအျဖစ္ကို အသီးသီးခံယူၾကေလ၏။

ဝါဆိုလျပည့္ေက်ာ္ (၅) ရက္ ရဟႏၲာေန ့။ ဝါဆိုလျပည့္ေက်ာ္ (၅) ရက္ေေန႔၌
ဗုဒၶဘုရားရွင္သည္ ပဥၥဝဂၢီငါးဦးတို႔အား အနတၲလကၡဏာသုတ္ကို ေဟာၾကားေတာ္မူ၏။
သုတ္အဆံုး၌ ပၪၥဝဂၢီငါးဦးတို႔ သည္ အရဟတၲဖိုလ္တည္ၾက၍ "ရဟႏၲာ" ျဖစ္ၾကေလ၏။

ဗုဒၶေဂါတမ၏သာသနာေတာ္၌ ပဥၥဝဂၢီငါးဦးတို႔သည္ ေရွးဦးစြာရဟႏၲာျဖစ္ၾကသူမ်ားျဖစ္၏။

ဝါဆိုလျပည့္ေက်ာ္ (၅) ရက္ေန႔သည္ လူသားငါးဦးတို႔
ေရွးၪီးစြာရဟႏၲာျဖစ္ေသာေန႔ျဖစ္သျဖင့္ "ရဟႏၲာေန႔" ဟု
ဥဒါန္းေမာ္ကြန္းတြင္ေလ၏။ ဝါဆိုအဓိပၸါယ္မွာ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား ဝါတြင္းသံုးလ
ဝါဆိုလျပည့္ေက်ာ္ (၁) ရက္ေန႔မွ (ဝါကြ်တ္) သီတင္းကြ်တ္လျပည့္ေန႔ထိ
ခရီးမထြက္၊ ေဒသစာရီမၾကြဘဲ မိမိေက်ာင္းတြင္
သီတင္းသံုးေနထိုင္ျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ သီတင္းကြ်တ္လျပည့္ေန႔သိမ္တြင္ "ပဝါရဏာ"
"ပန္ၾကားျခင္း" "ျမင္၊ ၾကား၊ သံသယ ယံုမွားျခင္း" ရွိပါက ေျပာဆိုၾကပါ
"ပန္ၾကားျပဳၾကျပီး" လွ်င္ ဝါဆိုျခင္းကိစၥျပီးဆံုးျခင္းကို ဝါကြ်တ္သည္၊
ဝါမွထြက္သည္ဟု ေခၚဆိုၾကပါသည္။

ဓမၼစၾကာအဓိပၸါယ္ -
ဓမၼ + စကၠ >စၾကာ > စက္ဝိုင္း
ဓမၼ = သေဘာတရား - လည္ပတ္ေသာလွည္းဘီး၊ လည္ပတ္ေနေသာစက္ဝိုင္း
ဗုဒၶက ဓမၼစၾကာတြင္ -
အစြန္းအယုတ္ဟုေခၚေဝၚသမုတ္အပ္ကုန္တရား ႏွစ္(၂) ပါးရွိသည္။ (၁) ပထမ
တစ္ပါးမွာ ယုတ္မာ ေသာ ရြာသူ ရြာသား ျမိဳ႕သူ ျမိဳ႕သားတို႔၏ လက္သံုး
လက္ကိုင္ျဖစ္ေသာ၊ ပုထုစဥ္သတၲဝါတို႔၏ အေလ့ အမူအရာျဖစ္ေသာ၊
အရိယပုဂၢိဳလ္တို႔ႏွင့္မဆိုင္ေသာ၊ အက်ိဳးတစံုတရာႏွင့္မွ် မစပ္ယွဥ္ေသာ ေလာကီ
အာရံုကာမဂုဏ္တို႔၌ ကာမခ်မ္းသာကို သာယာတံုျငားလိုက္စားအားထုတ္မႈဟုဆိုအပ္ေသာ
အၾကင္ အစြန္းသမုတ္ အယုတ္တရားမ်ိဳးသည္ရွိေလ၏။ ဤသည္ကား (၁) ပါးတည္း။
(ဆိုလိုသည္မွာ - အိမ္ ေထာင္ျပဳ ၊ သားေမြး လင္ႏွင့္မယား
ကာမခ်မ္းသာႏွင့္ေပ်ာ္ပါးေနေသာလမ္း။ (ကာမသုခလႅိကာႏု ေယာဂ)

(၂) ဒုတိယတစ္ပါးမွာ - ကိုယ္ခ်မ္းသာမႈမဖက္ ဆင္းရဲမႈသက္သက္မွ်သာျဖစ္ေသာ၊
အရိယပုဂၢိဳလ္တို႔ ႏွင့္မဆိုင္ေသာ၊ အက်ိဳးတစံုတရာႏွင့္မစပ္ယွဥ္ေသာ၊
ေရခ်ိဳး၊ မီးလံႈ၊ ဆူပံု၌အိပ္ျခင္း အစရွိသသည့္ မိမိ
ကိုယ္ကိုပင္ပန္းေအာင္သာလြန္ၾကိဳးစားေလ့ရွိေသာ အၾကင္အစြန္းဟုေခၚေဝၚသမုတ္
အယုတ္တရားမ်ိဳးရွိ ေလ၏။ ဤသည္ကား (၁) ပါးတည္း။ (ဆိုလိုသည္မွာ -
မိမိကိုယ္ကိုအမ်ိဳးမ်ိဳးႏွိပ္စက္၍က်င့္ေသာ အက်င့္ (အတၲကိလမထာႏုေယာဂ) ျဖစ္၏။

အလယ္လမ္း (က်င့္စဥ္)
"မဇၩိမာပဋိပဒါ"
စင္စစ္ႏွစ္ပါးကုန္ေသာ ထိုအစြန္း(အယုတ္) တရားတို႔ကို မကပ္မေရာက္ (မက်င့္
မျပဳလုပ္) မူ၍ ဗုဒၶ(ငါ ) ဘုရားသည္ အၾကင္ အလယ္လမ္းဟုဆိုအပ္ေသာအက်င့္ျမတ္ကို
သဗၺညဳတ အလံုးစံုကိုသိ ေတာ္မူေသာဉာဏ္ေတာ္အလင္းျဖင့္
ထိုးထြင္း၍သိေတာ္မူအပ္ေလျပီ။

ထိုအလယ္လမ္းဟုဆိုအပ္ေသာ အက်င့္ျမတ္သည္ (၁)
သစၥာေလးပါးကိုျမင္ေစႏိုင္ဘိေသာ ပညာ မ်က္စိကိုလည္းျပဳျပင္စီရင္တတ္ေပ၏။
(၂)အသိဉာဏ္ပြင့္လင္းမႈကိုလည္းျပဳျပင္စီရင္တတ္ေပ၏။
(၃) ကိေလသာမီးအျပီးခ်ဳပ္ျငိမ္းေစျခင္းငွါ၊ ဉာဏ္ကြန္ျမဴး၍အထူးသိေစျခင္းငွါ၊
မေဖါက္မျပန္ မွန္ကန္
ေကားင္းမြန္စြာသိေစျခင္းငွါ ၊ ဒုကၡခပ္သိမ္းခ်ဳပ္ျငိမ္း၍
ဇာတ္သိမ္းျခင္းငွါျဖစ္၏။ ထိုအလယ္လမ္း
ဟုဆိုအပ္ေသာအက်င့္ျမတ္သည္ အဘယ္နည္း။ အရိယာျမင့္ျမတ္ေသာ
ပုဂၢိဳလ္တို႔၏လက္ကိုင္
ျဖစ္၍ ျမင့္ျမတ္ေသာအဂၤါရွစ္ပါးႏွင့္ျပည့္စံုေသာ
ဤမဂၢင္ရွစ္ပါးတရားသည္ပင္တည္း။ ဤမဂၢင္ရွစ္
ပါးတရားဟူသည္ အဘယ္နည္း။

(*သမၼာကို မွန္ကန္ (ေသာ) ၊ တရား (ေသာ )၊ လမ္းက် (ေသာ )၊ ေကာင္း(ေသာ
)ဟူ၍ျပန္ဆိုႏိုင္
၏။)

၁) ေကာင္းစြာျမင္ျခင္း = သမၼာဒိ႒ိ
၂) ေကာင္းစြာၾကံျခင္း = သမၼာသကၤပၸ
၃) ေကာင္းစြာေျပာဆိုျခင္း = သမၼာဝါစာ
၄) ေကာင္းစြာျပဳလုပ္ျခင္း = သမၼကမၹ ႏၲ
၅) ေကာင္းစြာအသက္ေမြးျခင္း = သမၼာအာဇီဝ
၆) ေကာင္းစြာအားထုတ္ျခင္း = သမၼာဝါယမ
၇) ေကာင္းစြာေအာက္ေမ့ျခင္း = သမၼာသတိ
၈) ေကာင္းစြာတည္ၾကည္ျခင္း = သမၼာသမာဓိ

မဂ္စိတ္ (၄) ခု၌ရွိေသာ အထက္ပါ မဂၢင္တရားကိုယ္ရွစ္ပါးသည္
မဂၢသစၥာမည္၏။ ဤမဂၢသစၥာ ကိုက်င့္ၾကံပြါးမ်ားအားထုတ္လွ်င္ သႏၲိသုခ
ခ်ဳပ္ျငိမ္းရာအမွန္နိဗၺာန္တည္းဟူေသာ နိေရာဓသစၥာကို ရရွိႏိုင္ပါ၏။
ထို႔ေၾကာင့္မဂၢသစၥာသည္ အေၾကာင္းတရားသစၥာျဖစ္၏။ ထိုအေၾကာင္းေၾကာင့္
အက်ိဳးသစၥာနိေရာဓသစၥာကို ရရွိ၏။ ဤသို႔အေၾကာင္း အက်ိဳးလည္ပတ္ေသာ
ေၾကာင့္ဓမၼစကၠ = ဓမၼစၾကာ = လွည္းဘီးကဲ့သို႔လည္ပတ္ေသာစက္ဟူ၍ဆို၏။

သစၥာေလးပါး ဓမၼစၾကာတရား
သစၥာေလးပါး (အဘိဓမၼာတရားကိုယ္ )
၁။ ေလာကီစိတ္ (၈၁) ေလာဘၾကည္ေသာ (မပါေသာ ) ၊ ေစတသိက္ (၅၁)။ ရုပ္ (၂၈)။
ဤေတဘူမိကျဖစ္ေသာ ဝဋ္တရားသည္ ဒုကၡသစၥာ (ဆင္းရဲျခင္းအမွန္) မည္၏။

ဓမၼစၾကာသုတ္လာ ဆင္းရဲဒုကၡ (၈)မ်ိဳး
၁) ပဋိသေႏၶတည္ေနရျခင္းသည္လည္းဆင္းရဲ၏။
၂) အိုရျခင္းသည္လည္း ဆင္းရဲ၏။
၃) နာရျခင္းသည္လည္း ဆင္းရဲ၏။
၄) ေသရျခင္းသည္လည္း ဆင္းရဲ၏။
၅) မခ်စ္ေသာသူ (ရုပ္နာမ္စသည္တို႔ႏွင့္) အတူေနရျခင္းသည္လည္း ဆင္းရဲ၏။
၆) ခ်စ္ႏွစ္သက္ေသာသူ (နိဗၺာန္ခ်မ္းသာ) တို႔ႏွင့္ေကြကြင္းရျခင္းသည္လည္း ဆင္းရဲ ၏။
၇) လိုခ်င္ရာကို (နိဗၺာန္ခ်မ္းသာ) မရျခင္းသည္လည္း ဆင္းရဲ၏။
၈) အက်ဥ္းအားျဖင့္စြဲလမ္းရာ အာရံုျဖစ္ေသာခႏၶငါးပါးတို႔သည္ ဆင္းရဲကုန္၏။
ဤဒုကၡသစၥာသည္ကား အက်ိဳးတရား (ဆင္းရဲအမွန္) သစၥာျဖစ္၏။ ဗုဒၶသည္ တရားရွာသူ ၊
တရားနာယူသူမ်ားအလြယ္တကူသိျမင္ႏိုင္ေစရန္အတြက္ အက်ိဳးတရား ဒုကၡသစၥာကို
ပထမထား၍ ေဟာ၏။
၂။ ဒုကၡဆင္းရဲ၏ ျဖစ္ရန္အေၾကာင္းတရားျဖစ္ေသာ တဏွာဟူေသာ ေလာဘေစတသိက္သည္
သမုဒယ သစၥာ(ဆင္၊ရဲျဖစ္ေၾကာင္းအမွန္ျဖစ္၏။
လိုခ်င္တပ္မက္ျခင္းတည္၊ ဟူေသာတဏွာေလာဘေၾကာင့္ ရုပ္နာမ္ခႏၶာကိုရရွိသျဖင့္
ထိုဒုကၡ(ဆင္း ရဲ)သစၥာကိုရရွိၾကသည္။
ဤသို႔ တဏွာေလာဘ သမုဒယ သစၥာတည္းဟူေသာ အေၾကာင္းတရားေၾကာင့္ အက်ိဳးတရား
မ်ားျဖစ္ေသာ ဒုကၡျဖစ္ရေလ၏။

သမုဒယသစၥာေၾကာင့္ ဒုကၡသစၥာျဖစ္၏ မဂၢသစၥာေၾကာင့္ နိေရာဓသစၥာကိုရ၏ ဤသို
့ေၾကာင္း က်ိဳးစက္လည္ပတ္ျခင္းကို ဓမၼစၾကာေခၚဆိုေလသည္။

အနတၲအဓိပၸာယ္

အနတၲ =ငါမဟုတ္၊ မိမိအလိုသို ့မလိုက္ပါျခင္း အစိုးတရမိမိ္ျဖစ္ခ်င္သကဲ့သို
့မျဖစ္ျခင္း
အနတၲ = န +အတၲ (အန္ +အ)
န =မဟုတ္ ၊ အတၲ =ငါ =အနတၲ =ငါမဟုတ္ တနည္းအားျဖင့္ =အနတၲသဒၵါသည္
(၁) အလိုသို ့မလိုက္ျခင္း ၊ မိမိျဖစ္ခ်င္သကဲ့သို ့မျဖစ္ျခင္းအနက္။
ျဖစ္ဆဲဥပါဒ္ခဏ၌ ရွိေသာရုပ္သည္ တည္ဆဲနီ ခဏ သို ့မေရာက္ပါေစလင့္။
တည္ဆဲရုပ္သည္ မအိုပါေစလင့္။ အိုေသာ ရုပ္သည္ မျပိဳမကြဲမပ်က္စီးပါေစလင့္။
ဤသို ့စသည္ျဖင့္ မိမိ ေတာင့္တတိုင္း မျဖစ္ျခင္း၊ အလိုသို ့မလိုက္ျခင္း
အနက္သေဘာေၾကာင့္ "အနတၲ"မည္၏။

(၂) ပိုင္ဆိုင္သူမရွိျခင္းအနက္။

ရုပ္၊ ေဝဒနာ၊ သညာ၊ သခၤါရ၊ ဝိညာဏ္တည္းဟူေသာ ခႏၶာငါးပါးရုပ္နာမ္တရားတို
့သည္ မိမိတို ့
သေဘာအတိုင္းသာျဖစ္ပ်က္ေနၾကသည္။ "မည္သို ့ျဖစ္ေစ၊ မည္သို ့ရွိေစ" ဟု အမိန္
့ေပးႏိုင္သည့္ ပို္င္ စိုးသူတစ္စံုတေယာက္မွ်မရွိျခင္း အနက္သေဘာေၾကာင့္
"အနတၲ"မည္၏။

(၃) ျပဳစုစီမံတတ္၊ ဖန္တီးတတ္ေသာ အနက္သေဘာမွ ဆိတ္သုန္းျခင္းအနက္။
ရုပ္၊ေဝဒနာ၊ သညာ၊ သခၤါရ၊ ဝိညာဏ္တို ့သည္ ျပဳလုပ္တတ္၊ ခံစားတတ္၊
ျပဳျပင္စီရင္တတ္၊ ဖန္တီး တတ္ေသာ သေဘာမွ ဆိတ္သုန္းျခင္းအနက္သေဘာေၾကာင့္
"အနတၲ" မည္၏။

(၄) တိတၳိ တို႔က မပ်က္မစီးအျမဲတည္တံ့သည္ဟု စြဲယူေသာ "အတၲ" ကိုပယ္ျခင္း။
သာသနာပတိတၳိ တို႔သည္ မပ်က္မစီးအျမဲတည္ေသာ အမာခံအႏွစ္သာရကို "အတၲ"
ဟုၾကံဆစြဲ လမ္းၾကကုန္၏။ ထိုအမာခံအတၲသေဘာမရွိျခင္းေၾကာင့္ "အနတၲ"မည္၏။

အနတၲ ဓါတ္သေဘာ
ဤအနတၲဓါတ္သေဘာသည္ ဗုဒၶပြင့္ေတာ္မူေသာ သာသနာတြင္း၌ လည္းေကာင္း၊
ပြင့္ေတာ္မမူ ေသာ သာသနာပအခါ၌လည္းေကာင္း၊ မိမိသဘာဝအတိုင္းတည္ရွိ၏။
သို႔ရာတြင္ ေဖၚထုတ္ေဟာ ၾကားမည့္သူမရွိလွ်င္ သတၲဝါတို႔မသိႏိုင္။
ဗုဒၶပြင့္ေတာ္မူလာေသာအခါမွသာ ထိုအနတၲဓါတ္သေဘာကို ေဟာၾကားေတာ္မူ၏။
ထို႔ေၾကာင့္ လူ နတ္ ျဗဟၼာတို႔ သိရွိနားလည္ၾကရေလ၏။

အနတၲလကၡဏာသုတ္အက်ဥ္းခ်ဳပ္
(က) ခႏၶာငါးပါးတို႔၏ အနတၲျဖစ္ပံု
(ခ) ခႏၶာငါးပါးတို႔၏ အနစၥ၊ ဒုကၡ၊ အနတၲ ျဖစ္ပံု၊
(ဂ) ဝိပႆနာပညာ၊ မဂ္ပညာျဖင့္ရႈျမင္ပံု
(ဃ) ဝိပႆနာဉာဏ္၊ မဂ္ဉာဏ္၊ ဖိုလ္ဉာဏ္၊ ပစၥေဝကၡဏာဉာဏ္ အဆင့္ဆင့္ျဖစ္ပံု၊
(င) ပဥၥဝဂၢီရဟန္းတို႔ ရဟႏၲာျဖစ္ပံုဟူ၍ အပိုင္း(၅)ပိုင္းျဖင့္ေဟာၾကားထားပါ၏။
ဤ "ဝါဆိုလျပည့္ ဓမၼစၾကာေန႔" တြင္ မဂ္ဖိုလ္တရားထူးကိုလိုလားေတာင့္တေသာ
သူေတာ္ ေကာင္း အမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီးအေပါင္းတို႔သည္
အနတၲလကၡဏသုတ္ကို(ခႏၶာငါးပါး ရုပ္နာမ္တရား တို႔ကို အနစၥ၊ အျမဲမရွိ၊
ဒုကၡဆင္းရဲ၏၊ အနတၲအစိုးမရ မလိုမလိုက္၊) " ငါပို္င္ေသာပစၥည္းမဟုတ္၊ ငါမဟုတ္၊
ငါ့ကိုယ္မဟုတ္" ဟု ဝိပႆနာဉာဏ္ပညာျဖင့္ ေန႔ညပြားမ်ားအားထုတ္၍ ခႏၶာငါးပါး၌
အနတၲလကၡဏာထင္ျမင္လ်က္
အရဟတၲဖိုလ္တိုင္ေအာင္ၾကိဳးစားအားထုတ္က်င့္ၾကံႏိုင္ၾကပါေစကုန္ သတည္း။
ဦးထြန္းဝင္း B.A
ဓမၼာစရိယ(မွ ေရးသား ထားသည္ ကုိ ျပန္လည္မွ်ေဝပါသည္။ )

ကိုးကားေသာစာအုပ္မၽား
၁။ ဓမၼာစၾကာသုတ္(ေလးဘာသာ)
၂။ အနတၲလကၡဏသုတ္(ေလးဘာသာ)
ဦးထြန္းဝင္း (ဘီေအ၊ ဓမၼာစရိယ)
၂၀ဝ၆ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ
ျဖဴျပာစာေပတိုက္၊ စြယ္ေတာ္ပံုႏွိပ္တိုက္
အမွတ္ ၈၇/၅၆လမ္း၊ ရန္ကုန္ျမိဳ႕
ဦးထြန္းဝင္း
နယ္စပ္ေဒသ
၃။ ဓမၼစၾကာသုတ္ + အနတၲလကၡဏာသုတ္(ပါဠိ + ျမန္မာ +အဂၤလိပ္)
ေအးဝင္းေရႊပံုႏွိပ္တိုက္၊ အမွတ္ (၂၀၆) ၃၁ လမ္း ရန္ကုန္ႃမိဳ႔ ၁၉၉၃ - ခု ၊ ေမလ။

Tuesday, June 28, 2011

ဗုဒၶဘာသာဝင္ လူငယ္မ်ားအတြက္ ဗုဒၶဘာသာ မိတ္ဆက္

by Young Buddhist's Association on Monday, June 27, 2011 at 6:00pm

 

 

                           ဒီစာစုေလးကုိ     ဗုဒၶဘာသာဝင္     လူငယ္မ်ားလုိ႔ ေခါင္းစဥ္တပ္လုိက္ျခင္းဟာ   

တစ္ျခားဘာသာဝင္     လူငယ္မ်ားနဲ႔   ယွဥ္လုိက္ရင္   ဗုဒၶဘာသာဝင္   လူငယ္မ်ား အေနနဲ႔    ကုိယ့္ဘာသာအေၾကာင္း

ဘာမွ  ဂဃဏန   မသိဘဲ ျဖစ္ေနလုိ႔    သူတုိ႔သူတုိ႔ေလးေတြကုိ   ရည္ရြယ္ၿပီး    တင္ျပေပးလုိတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ပဲ

ျဖစ္ပါတယ္။    ဒီလုိေျပာေတာ့   လူႀကီးေတြက   သူတုိ႔မပါဘူးလုိ႔လည္း    ထင္ေနၾကဦးမယ္။   လူႀကီးေတြလည္း

အသက္ႀကီးေနလုိ႔    သီးသန္႔ေခါင္းစဥ္    မတပ္လုိေပမယ့္   မသိသူေတြ မ်ားေနမယ္ဆုိတာေတာ့   အေတာ္မ်ားမ်ားက

လက္ခံၾကမွာပါ။    ဒီလုိဆုိေတာ့   ဒီစာစုေလးဟာ   လူငယ္ေတြအတြက္  ဆုိတာထက္   ဗုဒၶဘာသာ အမည္ခံထားၿပီး

ဘာမွမသိဘဲ ျဖစ္ေနတဲ့   သူေတြအတြက္လုိ႔   ဆုိရင္ပုိမွန္ပါလိမ့္မယ္။    ဘုန္းဘုန္းတုိ႔ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြရဲ႕

အားနည္းခ်က္က အဲဒါပါပဲ။    လူႀကီးလူငယ္   အေတာ္မ်ားမ်ားက   ကုိယ့္ဘာသာအေၾကာင္း ေမးလာရင္

အင္းအဲနဲ႔ပဲ   တိက်တဲ့အေျဖကုိ  မေပးႏုိင္ဘဲ   ျဖစ္ေနၾကတဲ့ အျဖစ္ပါ။

 

                                ဟုတ္ပါတယ္။    အင္တာနက္မွာ စာေတြေရးေန၊ ျပည္ပေရာက္    ျမန္မာေလးေတြအတြက္

တရားေလးေတြ   ေဟာေပးေနေတာ့    ဒီအားနည္းခ်က္ကုိ   ဘုန္းဘုန္းတုိ႔က သိေနရပါတယ္။  တစ္ခါတစ္ေလလည္း

လူငယ္ေလးေတြနဲ႔   စကားေျပာျဖစ္ေတာ့    သူတုိ႔ေတြ   ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး မသိတာေတြ

အေတာ္မ်ားေနပါလားလုိ႔   သတိျပဳမိခဲ့ပါတယ္။    မသိတာေတြမ်ားဆုိ  အေျခခံ သိသင့္သိထုိက္တာက

အစ မသိတဲ့သူေတြ မ်ားမ်ားလာေနတဲ့ အျဖစ္ပါ။   ခုခ်ိန္မွာ ဘယ္သူ႔ေၾကာင့္ ဘယ္ဝါေၾကာင့္လုိ႔    အျပစ္ပုံခ်လုိ႔လည္း

မျဖစ္ပါဘူး။    အေျခခံ နည္းစနစ္ကအစ   ပုံစံမက် ျဖစ္ခဲ့ၾကတဲ့အတြက္   ျမန္မာဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြမွာ ဘာသာတရားနဲ႔

ပတ္သက္ၿပီး   အသိပညာ    ဗဟုသုတ  အားနည္းခဲ့တာလုိ႔ပဲ   ေယဘုယ် ေျပာရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။   အားနည္းခ်က္ကုိ

အသားထား။    အခုအခ်ိန္ရွိတုန္း  လုပ္သင့္တာက မသိတာကုိ   သိေအာင္လုပ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေလ့လာဖုိ႔ဆုိေတာ့

တုိးတက္ေနတဲ့ ေခတ္ၾကီးထဲမွာ   အင္တာနက္ကုိ  အသုံးခ်ၿပီး ေလ့လာမယ္ဆုိရင္လည္း  မဆုိးလွပါဘူး။

ဘာသာတရားနဲ႔   ပတ္သက္ၿပီး   သိခ်င္တာမွန္သမွ်ကုိ   အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာေတြမွာ   အေတာ္မ်ားမ်ား ရွာေဖြေလ့လာ ဖတ္႐ႈေနႏုိင္ၿပီ ျဖစ္တဲ့အတြက္   ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြ အေနနဲ႔    မသိပါဘူးဆုိၿပီး ဒီအတုိင္း    ေနၾကတာထက္စာရင္

ကုိယ္ကုိးကြယ္တဲ့    ဗုဒၶဘာသာအေၾကာင္း     သိသင့္သိထုိက္တာေလးေတြေတာ့  သိႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကရမွာ

ျဖစ္ပါတယ္။

 

                           သိသင့္သိထုိက္တာဆုိေတာ့    ဗုဒၶဘာသာကုိ စတင္တည္ေထာင္   ေဟာၾကားေပးခဲ့တဲ့

ဗုဒၶဘုရားရွင္ရဲ႕   ျဖစ္စဥ္အက်ဥ္းကစၿပီး    သိထားဖုိ႔ လုိပါတယ္။     ၿပီးေတာ့မွ ဗုဒၶဆုိတာဘာလဲ၊ ဗုဒၶဘာသာဆုိတာ

ဘာလဲ စတာေတြ အပါအဝင္ ရတနာသုံးပါးကုိ    ကုိးကြယ္ယုံၾကည္ရတဲ့အေၾကာင္း၊    ဗုဒၶဘုရားရွင္ရဲ႕ အဆုံးအမနဲ႔

ဗုဒၶဘာသာဝင္   တစ္ေယာက္ရဲ႕    က်င့္ႀကံလုိက္နာမႈ အေၾကာင္း   စသျဖင့္ သိရွိထားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဗုဒၶရဲ႕ ျဖစ္စဥ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး    အက်ဥ္းေလာက္ သိထားရင္ကုိပဲ    မဆုိးဘူးလုိ႔ ဆုိရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္    ဗုဒၶဘုရားရွင္ရဲ႕ အတၳဳပၸတၱိနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔    ဒီမွာေဖာ္ျပေပးမယ့္ ဗုဒၶရဲ႕ မွတ္တမ္းအက်ဥ္းေလးကုိပဲ

စဲြစဲြၿမဲၿမဲ   မွတ္သားထားဖုိ႔  တုိက္တြန္းလုိပါတယ္။

 

ဗုဒၶဘုရားရဲ႕ မွတ္တမ္းအက်ဥ္း

 

လူအမည္                            = သိဒၶတၳ

ဘုရားဘဲြ႕အမည္ေတာ္          = ေဂါတမဗုဒၶ

ေမြးသကၠရာဇ္                      = မဟာသကၠရာဇ္ ၆၈ခု၊ ကဆုန္လျပည့္၊ ေသာၾကာေန႔ (BC- 623 ခန္႔)

မိဘအမည္                          = ခမည္းေတာ္ သုေဒၶါဓနမင္း၊ မယ္ေတာ္ မဟာမာယာေဒဝီ မိဖုရား

ေနျပည္ေတာ္                      = ကပိလဝတ္မင္းေနျပည္ေတာ္ (ယခုေခတ္ နီေပါနယ္)

အမ်ိဳးအႏြယ္                       = သက်သာကီဝင္ မင္းမ်ိဳး

အိမ္ေထာင္ျပဳခ်ိန္                = အသက္ ၁၆ႏွစ္အရြယ္

ဇနီး                                    = ဖြားဖက္ေတာ္ ဘဒၵကဥၥနာ ယေသာဓရာ

သားေတာ္                           = ရာဟုလာ      

နန္းစည္းစိမ္စံႏွစ္                 = ၂၉ႏွစ္ (ေမြးကတည္းက ေတာထြက္ခ်ိန္အထိ)

ေတာထြက္ခ်ိန္                    = သက္ေတာ္ ၂၉ႏွစ္၊ မဟာသကၠရာဇ္ ၉၇ခုႏွစ္၊ ဝါဆုိလျပည့္၊

                                             တနလၤာေန႔ (BC- 594 ခန္႔)

ဒုကၠရစရိယက်င့္သည့္ကာလ = ၆ ႏွစ္ (ခဲရင္းစြာက်င့္ရသည့္ အက်င့္ျဖစ္သျဖင့္ ဒုကၠရစရိယဟုေခၚသည္၊

                                              ဒုကၡစရိယ မဟုတ္ပါ။)

ဘုရားျဖစ္ခ်ိန္                      = သက္ေတာ္ ၃၅ႏွစ္၊ မဟာသကၠရာဇ္ ၁၀၃ခုႏွစ္၊ ကဆုန္လျပည့္၊

                                             ဗုဒၶဟူးေန႔ (BC- 588 ခန္႔)

တရားေဟာသည့္ကာလ       = ၄၅ႏွစ္ (သက္ေတာ္ ၃၅မွ သက္ေတာ္ ၈၀အထိ)

ပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူသည့္ႏွစ္   = သက္ေတာ္ ၈၀၊   ဝါေတာ္ ၄၅ဝါ၊   မဟာသကၠရာဇ္ ၁၄၈ခုႏွစ္၊

                                             ကဆုန္လျပည့္ အဂၤါေန႔ (BC- 543 ခန္႔)

 

ဒါကဗုဒၶဘုရားရဲ႕ ျဖစ္ေတာ္စဥ္  အက်ဥ္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။    ဆက္ၿပီးသိထားဖုိ႔လုိတာက  ဗုဒၶဆုိတာနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔

သိသင့္တာေလးေတြ   သိထားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

 

ဗုဒၶ

 

                      ဗုဒၶဆုိတာ ဘာလဲလုိ႔ေမးရင္    ဒီစကားလုံး အဖြင့္အတုိင္း  "သိသူ"  လုိ႔ အလြယ္ေျဖရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

သိတယ္ဆုိေတာ့    ဘာကုိသိတာလဲ ဆုိရင္    သစၥာေလးပါး အပါအဝင္  သိစရာမွန္သမွ် အားလုံးကုိ သိတာလုိ႔

ေျဖရမွာေပါ့။   အဲဒီသစၥာကုိ ဘယ္သူကသင္ျပေပးလုိ႔ သိတာလဲ၊    သူပဲသိၿပီး တျခားသူေတြကုိ သိေစႏုိင္သလားလုိ႔

ထပ္ၿပီးေမးခြန္း  ထုတ္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဘုရားရွင္ေတြဟာ   သစၥာေလးပါး တရားေတာ္ကုိ    ဆရာမရွိဘဲ

ကုိယ္ေတာ္တုိင္    က်င့္ႀကံႀကိဳးကုတ္ အားထုတ္မႈနဲ႔    သိရွိေတာ္မူတာျဖစ္ၿပီး   ကုိယ္ေတာ္ျမတ္

သိေတာ္မူတဲ့အတုိင္း    ေဝေနယ် သတၱဝါေတြကုိလည္း    သိေစေတာ္မူတဲ့သူလုိ႔   အလြယ္နားလည္

မွတ္သားထားႏုိင္ပါတယ္။    ဗုဒၶဆုိေတာ့ ဒီေနရာမွာ

 

၁။ သမၼာသမၺဳဒၶ

၂။ ပေစၥကဗုဒၶ ဆုိတဲ့ ဗုဒၶ ႏွစ္မ်ိဳးကုိ သိထားဖုိ႔ လုိပါတယ္။

 

                        သမၼာသမၺဳဒၶဆုိတာ    ေလးအသေခ်ၤ နဲ႔ ကမၻာတစ္သိန္း (ပညာ၊ သဒၶါ၊ ဝိရိယ တရားအားသာမႈကုိ

လုိက္ၿပီး ကဲြျပားမႈရွိ)    ဒါန၊ သီလစတဲ့ ပါရမီေတာ္မ်ားကုိ ျဖည့္က်င့္ကာ    ပါရမီေတာ္ ၿပီးျပည့္စုံတဲ့အခါမွာ

သိစရာမွန္သမွ်    အၾကြင္းအက်န္မရွိ    အကုန္အစင္ကုိ    သိေတာ္မူႏုိင္တဲ့    သဗၺညဳတဉာဏ္ေတာ္ကုိ

ရရွိေတာ္မူၿပီး     ကုိယ္ေတာ္ျမတ္    သိေတာ္မူတဲ့   သစၥာတရားအတုိင္း ေဝေနယ် သတၱဝါေတြကုိလည္း

သိေစေတာ္မူႏုိင္တဲ့   ဘုရားမ်ိဳး ျဖစ္ပါတယ္။

 

                        ပေစၥကဗုဒၶဆုိတာ  ႏွစ္အသေခ်ၤနဲ႔   ကမၻာတစ္သိန္း  ကာလၾကာေအာင္    ဒါန၊ သီလစတဲ့

ပါရမီေတာ္တုိ႔ကုိ   ျဖည့္က်င့္ေတာ္မူကာ    ပါရမီေတာ္ ျပည့္စုံေတာ္မူတဲ့အခါ    ပေစၥကေဗာဓိဉာဏ္ကုိ ရရွိေတာ္မူၿပီး

သစၥာေလးပါး  တရားေတာ္ကုိ     ဆရာမကူ ကုိယ္ေတာ္တုိင္   သိေတာ္မူခဲ့ေပမယ့္ သတၱဝါေဝေနယ်ေတြကုိ

သိရွိေအာင္    ေဟာေတာ္မမူႏုိင္တဲ့၊    သာသနာပကာလမွာ ပြင့္ေတာ္မူတဲ့    ဘုရားငယ္မ်ိဳး ျဖစ္ပါတယ္။

 

                        ဒီဗုဒၶႏွစ္မ်ိဳးမွာ   အခုႀကဳံေတြ႕ေနရတဲ့     သာသနာေတာ္ဟာ သဗၺညဳတဉာဏ္ေတာ္ရွင္

ျဖစ္ေတာ္မူတဲ့    ေဂါတမ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႕     သာသနာေတာ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။       ဒီလုိ သမၼာသမၺဳဒၶဘုရားရွင္မ်ားရဲ႕ သာသနာထြန္းကားရာ   ကာလကုိ   သာသနာတြင္းကာလုိ႔ေခၚၿပီး     သမၼာသမၺဳဒၶ ဘုရားရွင္မ်ား ပြင့္ထြန္းေတာ္

မမူတဲ့ကာလကုိေတာ့    သာသနာပ ကာလလုိ႔ေခၚကာ     အဲဒီသာသနာပ ကာလမွာပဲ   ပေစၥကဗုဒၶ အရွင္ျမတ္မ်ား

ပြင့္ေပၚေတာ္မူၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။    ဗုဒၶဆုိတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး    ဒီေလာက္သိထားရင္ကုိပဲ ဗုဒၶဘာသာ

လူငယ္ေတြအတြက္    မဆုိးဘူးလုိ႔ ဆုိရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

 

ဗုဒၶဘာသာ

 

                        ဗုဒၶအေၾကာင္းကုိ   အနည္းငယ္   မိတ္ဆက္အေနနဲ႔     သိထားၿပီးရင္ေတာ့    ဗုဒၶဘာသာဆုိတာနဲ႔

ပတ္သက္ၿပီး   သိထားဖုိ႔ လုိပါတယ္။    ဗုဒၶဆုိတာ ဘုရား၊ ဘာသာဆုိတာ   အယူဝါဒ၊ ေဟာၾကားခ်က္၊   

ဗုဒၶဘာသာဆုိေတာ့ ဘုရားရွင္ရဲ႕    အယူဝါဒ၊    ေဟာၾကားခ်က္လုိ႔ပဲ   အလြယ္နားလည္ မွတ္သားထားႏုိင္ပါတယ္။

ဘုရားရွင္ရဲ႕  ေဟာၾကားခ်က္ဆုိတာ   ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူၿပီးေနာက္    ၄၅ႏွစ္လုံးလုံး ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့တဲ့

ဘုရားရွင္ရဲ႕    တရားေတာ္ကုိပဲ   ဆုိလုိတာ ျဖစ္ပါတယ္။    အဲဒီေဟာၾကားခ်က္ကုိပဲ    ဒီေန႔ေခတ္ အသုံးအႏႈန္းေတြနဲ႔

ေျပာေတာ့     ပိဋကတ္သုံးပုံ၊    နိကာယ္ငါးရပ္၊    ဓမၼကၡႏၶာေပါင္း ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္ ဆုိတဲ့   အေခၚအေဝၚေတြ

ျဖစ္လာတာ ျဖစ္ပါတယ္။     ဒီအေခၚေတြဟာ    အမ်ိဳးမ်ိဳး ျဖစ္ေနေပမယ့္    ရည္ညြန္းခ်က္ကေတာ့    ၄၅ႏွစ္လုံးလုံး

ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့တဲ့     တရားေတာ္ေတြကုိပဲ   ရည္ညြန္းတာ ျဖစ္ပါတယ္။     ဒီထက္ပုိၿပီး အက်ဥ္းဆုံး စကားလုံးေတြနဲ႔ ေျပာမယ္ဆုိရင္ေတာ့    သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ     ဒီသုံးမ်ိဳးကိုပဲ တုိက္႐ုိက္ေျပာရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

 

                       ဗုဒၶဘုရားရွင္ရဲ႕    ဝါဒနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး    ဘုရားရွင္ရဲ႕ ဝါဒဟာ       ကံကံရဲ႕အက်ိဳးအျပစ္ကုိ

ေဟာၾကားေတာ္မူတဲ့     ကမၼဝါဒ၊    အေၾကာင္းအက်ိဳးကုိ ေထာက္ျပတဲ့    ေၾကာင္းက်ိဳးဆက္စပ္မႈ ဝါဒ၊ 

အမွားအမွန္ကုိ စိစစ္ေဝဘန္ လက္ခံေစတဲ့    ဝိဘဇၨဝါဒ၊     အစြန္းမေရာက္တဲ့ အလယ္အလတ္ လမ္းစဥ္ကုိ

က်င့္သုံးတဲ့    မဇၥ်ိမပဋိပဒါ ဝါဒ၊      အရာအားလုံးမွာ အတၱဆုိတာ မရွိဘဲ အစုိးမရျခင္း     အနတၱသေဘာသာ

ရွိတယ္ဆုိတဲ့    အနတၱဝါဒ စသျဖင့္  အမည္အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔    ဖြင့္ဆုိေျပာၾကားႏုိင္ေပမယ့္     အားလုံးကုိ

ၿခဳံၿပီးေျပာရမယ္ဆုိရင္ေတာ့     ဘုရားရွင္ရဲ႕ ေဟာေျပာပုိ႔ခ်ခ်က္      အယူဝါဒဟာ တကယ့္အမွန္တရားျဖစ္တဲ့

အမွန္တကယ္ဝါဒ (Realism)  ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။     ဘုရားေဟာ တရားေတြဟာ အမွန္တရားအစစ္ေတြပဲ

ၿဖစ္ပါတယ္။     ဒီအမွန္တရားဟာလည္း     ဘုရားေဟာလုိက္လုိ႔ မွန္တာမဟုတ္ပါဘူး။     မွန္လုိ႔ ဘုရားေဟာတာပဲ

ျဖစ္ပါတယ္။     အဲဒါကုိ စာလုိေျပာေတာ့     သစၥာတရားလုိ႔ ေျပာၾကျခင္းျဖစ္ပါတယ္။    ဒါေၾကာင့္ ဗုဒၶရဲ႕အဆုံးအမျဖစ္တဲ့

ဗုဒၶဘာသာကုိ    အမွန္တကယ္ဝါဒ၊    အမွန္တကယ္ဘာသာလုိ႔ ဆုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

 

                             ဘာေၾကာင့္ ဘုရားရွင္ရဲ႕ေဟာၾကားခ်က္ဟာ     အမွန္တကယ္ဝါဒလုိ႔ ဆုိရတာလဲဆုိရင္

႐ုပ္နာမ္မ်ားနဲ႔   တည္ေဆာက္ထားတဲ့    သတၱဝါ အားလုံးမွာ အမွန္တကယ္    ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ အရာေတြပဲ ျဖစ္ေနလုိ႔

ျဖစ္ပါတယ္။    ဘုရားေဟာ တရားေတြဟာ    ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြ အတြက္သာမွန္ၿပီး     တျခားဘာသာဝင္ေတြအတြက္

မမွန္ဘူးဆိုတာ မရွိပါဘူး။     နာမ္႐ုပ္မ်ားနဲ႔ ဖဲြ႕စည္းထားတဲ့    သတၱဝါအားလုံးမွာ အကုန္မွန္ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။

 

                           ဆုိၾကပါစုိ႔။     ဗုဒၶရဲ႕ သစၥာေလးပါး အမွန္တရားမွာ     ဒုကၡသစၥာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဘုရားရွင္က

"ပဋိသေႏၶေနရတာ  ဒုကၡ၊   အုိရတာဒုကၡ၊   နာရတာ ဒုကၡ၊    ေသရတာဒုကၡ၊     မခ်စ္မႏွစ္သက္ဖြယ္ေတြနဲ႔

အတူယွဥ္တြဲေနရာတာ    ဒုကၡ၊    ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ဖြယ္ေတြနဲ႔    ေကြကြင္းရတာ ဒုကၡ၊      အလုိရွိတဲ့ အရာကုိ

မရတာဒုကၡ၊     အက်ဥ္းအားျဖင့္ ဒီခႏၶာႀကီးကပင္ " ဒုကၡ"  လုိ႔   ဖြင့္ဆုိေဟာေျပာျပပါတယ္။    

ဒီေဟာၾကားခ်က္ကုိၾကည့္ရင္    ခႏၶာရွိေနတဲ့သူမွန္သမွ်   ဘယ္ႏုိင္ငံ၊    ဘယ္လူမ်ိဳး၊   ဘယ္သတၱဝါမွာ မဆုိ

ဒီဒုကၡက ရွိေနၾကမွာ   အမွန္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။     ဆုိေတာ့ကား     ဒီဒုကၡဟာဘာေၾကာင့္ ျဖစ္တာလဲဆုိတဲ့

အေၾကာင္းတရားကုိရွာေတာ့     တြယ္တာမႈ သံေယာဇဥ္      သမုဒယေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။      ဒါကုိ ဗုဒၶက

သမုဒယသစၥာ ဒုကၡျဖစ္ေၾကာင္း   အမွန္တရား တစ္ခုအေနနဲ႔    ထပ္ၿပီးရွင္းေတာ္မူပါတယ္။      အေၾကာင္းရွိရင္

အက်ိဳးရွိတတ္သလုိ     အေၾကာင္းခ်ဳပ္ရင္လည္း     အက်ိဳးခ်ဳပ္တတ္တဲ့    သေဘာရွိတဲ့အတြက္ ဒီလုိဒုကၡရွိရင္

ဒုကၡခ်ဳပ္ေၾကာင္းလည္း      ရွိမွာအမွန္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။     ဒီအတြက္   ဗုဒၶဘုရားရွင္က    နိေရာဓလုိ႔ေခၚတဲ့

နိဗၺာန္ကုိဆုိက္ရင္     ဒီဒုကၡလည္း     ခ်ဳပ္ၿပီလုိ႔ဆုိကာ       နိေရာဓသစၥာ   ဒုကၡခ်ဳပ္ေၾကာင္း အမွန္တရားကုိ

ေဟာေတာ္မူျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။     အဲဒီလုိဆုိေတာ့      ဒီဒုကၡခ်ဳပ္ရာကုိ    သြားဖုိ႔အတြက္ က်င့္ႀကံအားထုတ္ရမယ့္

လမ္းလည္းရွိဖုိ႔    လုိလာျပန္ၿပီျဖစ္ပါတယ္။     ဒီအတြက္ ဘုရားရွင္က     မွန္ကန္တဲ့       မဂၢင္ရွစ္ပါးလမ္းစဥ္ကုိ

ရွင္းလင္းျပသကာ    မဂၢသစၥာျဖစ္တဲ့     ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာသုိ႔ ေလွ်ာက္လမ္းရာ     လမ္းမွန္ကုိ ျပသေတာ္မူျခင္း

ျဖစ္ပါတယ္။

 

                          ဒီသစၥာေလးပါး     အဖြင့္ကုိၾကည့္ရင္    အားလုံးအတြက္ အမွန္ေတြပဲ ျဖစ္ေနတယ္ဆုိတာ

ေတြ႕ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။     ခႏၶာရွိေနတဲ့ သတၱဝါမွန္သမွ်      ဒီသစၥာတရားအတုိင္း လဲြမွားျခင္းမရွိ     မွန္ကန္ေနတဲ့အတြက္

ဘုရားေဟာ    တရားေတာ္၊    ဘုရားရွင္ရဲ႕   အယူအဆေတာ္၊     ဗုဒၶရဲ႕ဝါဒေတာ္ကုိ     အမွန္တကယ္ဝါဒ၊ အမွန္တကယ္ဘာသာ၊  အမွန္သစၥာတရားလုိ႔    ဆုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။      ဗုဒၶဘာသာေခၚ    ဗုဒၶရဲ႕အဆုံးအမနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး   ဒီေလာက္ေလး

သိထားရင္ကုိပဲ     မဆုိဘူးလုိ႔ ဆုိရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

 

ဗုဒၶဘာသာဝင္

 

                            ဆက္လက္ၿပီးေတာ့     ဗုဒၶဘာသာဝင္ ဆုိတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး      သိထားသင့္တာေလးေတြကုိ

ေျပာျပေပးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။     ဗုဒၶဘာသာဝင္ဆုိတာ အလြယ္ေျပာေတာ့      ဗုဒၶဘုရားရဲ႕ အယူဝါဒ ေဟာၾကားခ်က္မ်ားကုိ လက္ခံလုိက္နာ     က်င့္သုံးၾကတဲ့ သူေတြကုိ     ဗုဒၶဘာသာဝင္လုိ႔ ေခၚတာျဖစ္ပါတယ္။     တိတိက်က် ေျပာရမယ္ဆုိရင္ ဘယ္သူ႔ပေယာဂ၊     ဘယ္သူ႔စည္း႐ုံးလႈံ႔ေဆာ္မႈမွ   မပါဘဲ   ကုိယ္ကုိယ္တုိင္    ေက်နပ္လက္ခံလုိ႔     "ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ

- ဘုရားရွင္ကုိ ကုိးကြယ္ရာဟူ၍     ဆည္းကပ္ပါ၏၊     ဓမၼံ သရဏံ ဂစၧာမိ  - တရားေတာ္ကုိ ကုိးကြယ္ရာဟူ၍

ဆည္းကပ္ပါ၏၊    သံဃံ သရဏံ ဂစၧာမိ  - သံဃာေတာ္ကုိ ကုိးကြယ္ရာဟူ၍      ဆည္းကပ္ပါ၏"    လုိ႔ဆုိကာ

သရဏဂုံတည္ၿပီး      ဗုဒၶဘာသာအျဖစ္     ခံယူထားၾကသူေတြကုိ    ဗုဒၶဘာသာဝင္လုိ႔ ေျပာဆုိၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။

 

                           ဆုိေတာ့ကား   ကုိယ္ကုိယ္တုိင္     ရတနာသုံးပါးကုိ ကုိးကြယ္ပါ၏လုိ႔   သရဏဂုံကုိ

ခံယူေဆာက္တည္ၿပီး     ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္လာတဲ့    ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြ  အေနနဲ႔ ဘာေၾကာင့္  ဘုရား၊  တရား၊   သံဃာ

ရတနာသုံးပါးကုိ     သရဏလုိ႔ ဆုိတာလဲ၊     ဘာေၾကာင့္ ရတနာသုံးပါးဟာ    ကုိးကြယ္ခံထုိက္တာလဲလုိ႔

ေမးလာခဲ့မယ္ဆုိရင္    "သတၱဝါေတြရဲ႕ ေဘးဒုကၡကုိ   ပယ္ေဖ်ာက္ဖ်က္ဆီးတတ္တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္  

ရတနာသုံးပါးဟာ    သရဏ   အမည္ရေၾကာင္း၊     ရတနာသုံးပါးကုိ ကုိးကြယ္တာနဲ႔    ပတ္သက္လုိ႔ ဘုရားရွင္ဟာ

သတၱဝါေတြကုိ    ႀကီးပြားခ်မ္းသာေၾကာင္း      နည္းလမ္းကုိ ျဖစ္ေစ၊    မႀကီးပြား မခ်မ္းသာေၾကာင္း    မေကာင္းတဲ့

နည္းလမ္းေတြကေန    ပယ္ခြါေစ၊       အျပစ္ကင္းၿပီး ဂုဏ္ေက်းဇူးအေပါင္းနဲ႔     ျပည့္စုံေစတဲ့အတြက္

ကုိးကြယ္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊      တရားေတာ္ဟာလည္း     က်င့္ႀကံလုိက္နာသူေတြကုိ        ဘဝသံသရာ ခရီးမွ

ဆဲြထုတ္ကယ္တင္ႏုိင္ျခင္း၊      က်င့္စဲအခုိက္ႏွင့္ က်င့္ၿပီးေနာက္မွာလည္း     သက္သာၿငိမ္းခ်မ္းမႈကုိ ျဖစ္ေစျခင္းႏွင့္

သတၱဝါေတြရဲ႕ ေဘးဒုကၡကုိ    ပယ္ေဖ်ာက္ဖ်က္စီး ေစႏုိင္ျခင္း      စတာေတြေၾကာင့္ ကုိးကြယ္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊

သံဃာေတာ္ဟာလည္း      ေကာင္းမႈကုသုိလ္ကုိ ႀကီးက်ယ္မ်ားျပာေစ၊       ေဘးဒုကၡကုိ ပယ္ေဖ်ာက္ဖ်က္စီးေစတဲ့

အတြက္ေၾကာင့္ ကုိးကြယ္ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း"   စသျဖင့္      ရတနာသုံးပါးကုိ      ကုိးကြယ္ရျခင္း အေၾကာင္းနဲ႔

ပတ္သက္ၿပီး       ဒီေလာက္ေတာ့     သိထားဖုိ႔ လုိပါတယ္။

 

                              ေနာက္ သရဏဂုံကုိ ခံယူၿပီး     ဗုဒၶဘာသာ တစ္ေယာက္ျဖစ္လာတဲ့    သူတစ္ေယာက္အတြက္

မွန္ကန္တဲ့အယူဝါဒ    သမၼာဒိ႒ိ ရွိေနဖုိ႔လည္း လုိပါတယ္။     ဗုဒၶဘာသာ တစ္ေယာက္ဟာ ရတနာသုံးပါး၊

ကံကံရဲ႕ အက်ိဳးတရား၊      အေၾကာင္းအက်ိဳး ဆက္စပ္မႈနဲ႔ မ်က္ေမွာက္ေလာက      တမလြန္ေလာက စတာေတြအေပၚမွာ

သံသယမရွိ     အမွန္သိၿပီး     ယုံၾကည္လက္ခံဖုိ႔ လုိပါတယ္။     ဒါမွလည္း      ဗုဒၶအလုိက် မွန္ကန္တဲ့ အယူရွိသူ

ျဖစ္ေနမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

 

                            ဒီေတာ့ကား       သရဏဂုံကုိ ခံယူထားၿပီး      ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္ေနတဲ့  ဗုဒၶဘာသာ တစ္ေယာက္ဟာ

ဒီသရဏဂုံ    တည္ၿမဲဖုိ႔အေရး၊     မပ်က္စီးေရးအတြက္လည္း     ႀကိဳးစားအားထုတ္ဖုိ႔ လုိပါတယ္။    စာေပမွာကေတာ့

သရဏဂုံ ပ်က္စီးတတ္တဲ့ အေၾကာင္း   (၂) မ်ိဳးရွိတယ္လုိ႔ ဖြင့္ျပပါတယ္။

၁။ ေသသြားရင္ သရဏဂုံပ်က္ပါတယ္။     ဒါေၾကာင့္ ဒီေန႔ေခတ္   ေသသူကုိ သရဏဂုံတင္တယ္ဆုိတဲ့ အသုံးဟာ

     ဒီမွာ အႀကဳံးမဝင္ပါဘူး။    ေသသူကုိ သရဏဂုံ တင္လုိ႔လည္း မရပါဘူး။ ေသရင္ သရဏဂုံဟာ အလုိလုိကုိ

     ပ်က္သြားပါတယ္။

၂။ မေသေသးေပမယ့္ သရဏဂုံကုိ ခံယူထားတဲ့    ဗုဒၶဘာသာ တစ္ေယာက္ဟာ    ရတနာသုံးပါးထက္ ပုိၿပီး

     တစ္ျခားအယူဝါဒေတြကုိ     လက္ခံယုံၾကည္မယ္၊      ဗုဒၶဘာသာကုိပစ္ၿပီး တစ္ျခားအယူဝါဒကုိ

     လက္ခံသြားမယ္ဆုိရင္ ဒါလည္း    သရဏဂုံ ပ်က္တဲ့အေၾကာင္းထဲမွာ    ပါဝင္ပါတယ္။    ဒီအခ်က္ကေတာ့

     အသက္ရွင္ေနတဲ့     အခ်ိန္မွာကုိ     သရဏဂုံ ပ်က္စရာအေၾကာင္း ရွိတဲ့အတြက္   သတိျပဳဖုိ႔ လုိပါတယ္။

     ဒါေပမယ့္   တစ္ခါတေလ   ေဘးဒုကၡတစ္ခုခု၊     အေၾကာက္တရား  တစ္ခုခုေၾကာင့္      စိတ္မပါဘဲ

     တစ္ျခားအယူဝါဒေတြကုိ    လက္ခံလုိက္နာ     လုပ္ေနရတာေတြ     ရွိတတ္ပါတယ္။      ဒါကေတာ့ ကုိယ့္စိတ္က

     ရတနာသုံးပါးကုိ    တကယ္ပစ္လုိတဲ့    သေဘာမဟုတ္တဲ့အတြက္    သရဏဂုံကေတာ့ မပ်က္ပါဘူး။

     သရဏဂုံေတာ့    ညစ္ႏြမ္းႏုိင္ပါတယ္။    ဒါေၾကာင့္ ဒီအခ်က္ကုိလည္း     သတိျပဳ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ရမွာ

     ျဖစ္ပါတယ္။

 

                           ကံကံရဲ႕ အက်ိဳးအျပစ္နဲ႔   ပတ္သက္ၿပီးေတာ့      ဗုဒၶဘာသာတစ္ေယာက္ဟာ    မေကာင္းမႈကုိေရွာင္ၿပီး

ေကာင္းမႈကုိ    ေဆာင္ဖုိ႔ လုိပါတယ္။      မေကာင္းမႈဒုစ႐ုိက္အမႈကုိ       မလုပ္ျဖစ္ေအာင္ ေရွာင္ၾကဥ္ၿပီး

ေကာင္းမႈသုစ႐ုိက္ကုိ      လုပ္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားဖုိ႔ လုိပါတယ္။     မေကာင္းမႈ ဒုစ႐ုိက္ကုိ ေရွာင္ဖုိ႔အတြက္

သီလကုိ ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ရပါမယ္။     အနည္းဆုံး ငါးပါးသီလကုိ လုံၿခဳံေအာင္ ေစာင့္ထိန္းထားတဲ့ သူဟာ

မေကာင္းမႈ   ဒုစ႐ုိက္ကုိလည္း     ေရွာင္ၾကဥ္ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။      ေကာင္းမႈေဆာင္ဆုိတာကေတာ့ ဗုဒၶဘာသာေတြရဲ႕

ေကာင္းမႈလုပ္ျခင္း  ရည္ရြယ္ခ်က္က    ေနာက္ဆုံးပန္းတုိင္ျဖစ္တဲ့  နိဗၺာန္ကုိ မ်က္ေမွာက္ျပဳေရးနဲ႔       နိဗၺာန္မရခင္

သံသရာလည္ရတဲ့      အခါမွာလည္း    သံသရာခရီးမွာ     ခ်မ္းသာေရးအတြက္ပဲ    ျဖစ္ပါတယ္။    ဒီလုိ

ပန္းတုိင္ေတြကုိ     လွမ္းကုိင္ဖုိ႔အတြက္    နိဗၺာန္ကုိ မ်က္ေမွာက္ျပဳဖုိ႔     သီလကုိ အေျခခံတဲ့ ဘာဝနာ အလုပ္ကုိ ႀကိဳးစားအားထုတ္ရမွာျဖစ္ၿပီး      နိဗၺာန္ မရခင္ သံသရာလည္တဲ့    အခါမွာလည္း      ေကာင္းတဲ့သုဂတိ

ဘဝေတြမွာျဖစ္ဖုိ႔     သီလကုသုိလ္ကုိ     ေကာင္းေကာင္းထိန္းသိမ္းၿပီး     ဒါနကုသုိလ္ကုိလည္း စြမ္းႏုိင္သမွ်

ျပဳလုပ္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။     ဒီလုိနည္းမ်ားနဲ႔ ဗုဒၶဘာသာ တစ္ေယာက္ဟာ      ယုံၾကည္မႈနဲ႔ က်င့္ႀကံမႈကုိ

လက္ေတြ႕လုိက္နာ က်င့္ႀကံၿပီး    ကုိယ္လုပ္ရင္ ကုိယ္ရမယ္၊    ကုိျဖစ္ရင္ ကုိခံရမယ္ဆုိတဲ့    မွန္ကန္ၿပီး

အေၾကာင္းအက်ိဳးသင့္တဲ့     အယူဝါဒကုိ     သေဘာေပါက္ နားလည္ႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။   

ဒီထက္နားလည္ခ်င္ရင္ေတာ    ့ ဒီထက္ပုိၿပီး   ေလ့လာက်င့္ႀကံၾကည့္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

 

                           ဒီေလာက္ဆုိရင္ေတာ့      ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြအတြက္      ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့

သိသင့္သိထုိက္တာေလးေတြကုိ     မိတ္ဆက္သေဘာေလာက္      သိႏုိင္မယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။ အလြန္ေလးနက္ၿပီး

က်ယ္ျပန္႔လွတဲ့     ဗုဒၶအဆုံးအမေတြကုိ     စာမ်က္ႏွာ တစ္ခုႏွစ္ခုေလာက္နဲ႔ေတာ့    ၿပည့္စုံေအာင္ တင္ျပဖုိ႔

မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။      ဒါေပမယ့္ အခု တင္ျပခဲ့တာေလးေတြကုိပဲ      ေသေသခ်ာခ်ာ ေလးေလးနက္နက္

ဖတ္မွတ္ထားမယ္ဆုိရင္    ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး    တစ္ေယာက္ေယာက္က    ေမးလာခဲ့မယ္ဆုိရင္

ဘာမွမသိတာထက္စာရင္      သိသေလာက္ေတာ့ ေျဖၾကားေပးႏုိင္ၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။    ေသခ်ာတာကေတာ့

ဗုဒၶဘာသာအျဖစ္    ခံယူထားၿပီး   ဘာတစ္လုံးမွ   မသိဘဲ ျဖစ္ေနတဲ့ သူေတြအတြက္ေတာ့ အမ်ားႀကီး

အေထာက္အကူျဖစ္တဲ့    ဗုဒၶဘာသာ မိတ္ဆက္ေလးဆုိတာ အေသအခ်ာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

 

                            ဒါေၾကာင့္   ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္ေနၿပီး      ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔    ဘာတစ္ခုမွ မသိဘဲ ျဖစ္ေနတ

ဲ့ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြ အေနနဲ႔       ကုိယ္ကုိးကြယ္တဲ့  ဘုရား၊     ကုိယ္ကုိးကြယ္တဲ့  ဘာသာတရားနဲ႔  ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္ေနတဲ့ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ရဲ႕     ယုံၾကည္မႈ တရားေတြကုိ     နည္းနည္းေလးပဲ ျဖစ္ျဖစ္      အသိတစ္ခု ရရွိေစဖုိ႔   အခုတင္ျပခဲ့တဲ့

ဗုဒၶဘာသာ   မိတ္ဆက္ေလးကုိ     ေလ့လာၿပီး    သိသင့္သိထုိက္တဲ့ အခ်က္ေတြကုိ      သိေအာင္ႀကိဳးစားရင္း

ဗုဒၶဘာသာဝင္ ျဖစ္ေနတဲ့     ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ အသိအက်င့္   ထပ္တူျဖစ္ေအာင္သာ    ေလ့လာက်င့္ႀကံ

အားထုတ္ၾကပါလုိ႔    ေစတနာေကာင္းနဲ႔   တုိက္တြန္းလုိက္ရပါတယ္။

 

 

by: Ashin Vicitta

 

http://www.facebook.com/ashinvicitta

(http://www.venvicitta.com/)

Sunday, May 2, 2010

ဆရာေတာ္အရွင္ဆႏၵာဓိကစာအုပ္တစ္အုပ္မွာ





ေမတၱာခ်စ္က ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူနဲ႔ ခြဲႏိုင္ပါတယ္။ တဏွာခ်စ္က ကိုယ္ခ်စ္တဲ့ သူနဲ႔ မခြဲႏိုင္ပါဘူး။ ေမတၱာခ်စ္က ကုိယ္ခ်စ္တဲ့ သူနဲ႔ ခြဲရလို႔ ၀မ္းမနည္းပါဘူး။ တဏွာခ်စ္ကေတာ့ ၀မ္းနည္းမွာပါ။ ေမတၱာခ်စ္က ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူကို ေႏွာင္ဖြဲ႔ မေနပါဘူး။ တဏွာခ်စ္ကေတာ့ ေႏွာင္ဖြဲ႔ ေနပါတယ္။

 

ေမတၱာခ်စ္က ကုိယ္ခ်စ္တဲ့သူကို အျမဲျမင္ေတြ႔မေနခ်င္ပါဘူး၊ တဏွာခ်စ္ကေတာ့ အျမဲျမင္ေတြ႔ေနခ်င္ပါတယ္။ ေမတၱာခ်စ္က ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူအေပၚ စြဲျငိမေနပါဘူး၊ တဏွာခ်စ္ကေတာ့ စြဲျငိေနပါတယ္။ ေမတၱာခ်စ္က ကိုယ္ခ်စ္တဲ့ သူကို စိတ္မပူပါဘူး။ တဏွာခ်စ္ကေတာ့ ပူပန္တတ္ပါတယ္။

 

ေမတၱာက တစ္ဖက္သားရဲ ႔ အက်ိဳးကို ၾကည္႔ပါတယ္။ တဏွာက ကိုယ့္အက်ိဳးကို ၾကည္႔ပါတယ္။ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူကို ေကၽြးေမြးျပဳစုတာ၊ ေဘးရန္ကင္းေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ခ်င္တာ ေမတၱာပါ။ ခ်စ္သူ႔အက်ိဳးကို ၾကည္႔တာေၾကာင့္ပါ။ ခ်စ္သူကို အျမဲၾကည္႔ခ်င္ေနတာ၊ အနားမွာပဲ အျမဲေနခ်င္ေနတာ၊ မခြဲႏို္င္တာ၊ ေပ်ာက္သြားရင္ တစ္သက္လံုး မေတြ႔ရေတာ့မွာကို စိတ္ပူတာက တဏွာပါ။ ကို္ယ့္အက်ိဳးကို ၾကည္႔တာေၾကာင့္ပါ။

 

လူမႈဆက္ဆံေရးနယ္ပယ္မွာေတာ့ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ခ်စ္တာကို ေမတၱာလို႔ပဲ ေျပာဆိုသံုးႏႈန္းၾကရမွာပါပဲ။ ေမတၱာနဲ႔တဏွာ ေရာေထြးေနေပမယ့္ မေကာင္းတဲ့ တဏွာကို ေနာက္တန္းပို႔ျပီး ေမတၱာကို ေရွ႔တန္းတင္မွပဲ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္အဆင္ေျပၾကမယ္ မဟုတ္ပါလား။

…….

ကုိယ့္ကို ခ်စ္ေနတဲ့ သူကို "မင္းတဏွာျဖစ္ေနတာ"လို႔ ေတာ့ သြားမေျပာပါနဲ႔။ စိတ္ထိခိုက္သြားပါလိမ္႔မယ္။ ကိုယ့္ကို တဏွာနဲ႔ခ်ည္းပဲ အခ်ိန္ျပည္႔ ခ်စ္ေနတာလည္း ဟုတ္ခ်င္မွ ဟုတ္မွာေပါ့။……… တဏွာကို အျပစ္ေျပာရင္းနဲ႔ ေမတၱာကို ေစာ္ကားသလို ျဖစ္သြားရင္ ဘယ္ေကာင္းပါ့မလဲ။

……………….

အနာဂါမ္၊ ရဟႏၱာ မျဖစ္ေသးသမွ်ေတာ့ လူတိုင္းရဲ ႔ရင္မွာ အခ်စ္ဆိုတာ ရွိေနဦးမွာပါ။ မခ်စ္မိေအာင္ ေရွာင္မရရင္ ခ်စ္ပါ၊ မခ်စ္ဘဲမေနႏိုင္ရင္ ခ်စ္ပါ။ ခ်စ္လိုက္ပါ၊ အားရပါးရခ်စ္လိုက္ပါ။ မယံုႏိုင္ေအာင္ခ်စ္လိုက္ပါ၊…….ဒါေပမယ့္ စြဲေတာ့မစြဲလိုက္ပါနဲ႔။ ခြာခ်ိန္တန္ရင္ အလြယ္တကူခြာႏိုင္ပါေစ၊ ခြာခြင့္ၾကံဳရင္ အခိ်န္မေရြး ခြာႏိုင္ပါေစ။ မခြာႏိုင္ေအာင္စြဲေနတဲ့ အခ်စ္မ်ိဳး၊ ခြာမရေအာင္ ကပ္ေနတဲ့ အခ်စ္မ်ိဳးေတာ့ မျဖစ္ပါေစနဲ႔။

…………………

"သူ႔ကို မခ်စ္ေတာ့ဘူး" လို႔ တင္းတင္းမာမာ ဆံုးျဖတ္တာထက္ "သူ႔ကို ေတြ႔တဲ့ အခိုက္မွာပဲ ခ်စ္ေတာ့မယ္၊ အခုေမ့ထားလိုက္မယ္"လို႔ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ဆံုးျဖတ္တာက အစြဲပိုကင္းပါတယ္။ "ကြယ္ရင္ေမ့၊ ေတြ႔ရင္ခ်စ္" ဆိုတာ တရားရွိတဲ့သူ၊ တရားျပည္႔တဲ့သူေတြရဲ ႔ တရားနဲ႔ယွဥ္တဲ့ သံေယာဇဥ္ စိတ္ဓာတ္ပါ။

…………….

Love cannot remain by itself – it has no meaning. Love has to be put into action and that action is service. (Mother Teresa)

"ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဆိုတာ သူ႔ဘာသာသူ ဒီအတိုင္း တည္ရွိေန႐ံုနဲ႔ အဓိပၸါယ္မျပည္႔စံုပါဘူး။ ျပည္႔စံုတဲ့ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာမွာ သူ႔အက်ိဳးကို ေဆာင္ရြက္ေပးျခင္း၊ သူ႔လိုုအပ္ခ်က္ကို ျဖည္႔ဆည္းေပးျခင္းဆိုတဲ့ လုပ္ေဆာင္မႈ ရွိကို ရွိေနရပါမယ္။"

…………………….

ေလးစားမႈက ေလးစားဖြယ္ရာေတြေၾကာင့္ပါ။ ေလးစားမႈမွာ ဘာေၾကာင့္ေလးစားတယ္ ဆိုတဲ႔ အေၾကာင္းျပခ်က္ ရွိပါတယ္။ ခ်စ္ျခင္းမွာ ဘာေၾကာင့္ ခ်စ္တယ္ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္မရွိပါဘူး။ ေလးစားျခင္းက လူမွာရွိတဲ့ အထင္ၾကီးစရာ ဂုဏ္ေတြကို ႏွလံုးသြင္းပါတယ္။ ခ်စ္ျခင္းကေတာ့ လူမွာရွိတဲ့ အထင္ၾကီးစရာ ဂုဏ္ေတြကို ႏွလံုးမသြင္းပါဘူး။ လူကို လူလို႔ပဲ(လူအေနနဲ႔ပဲ) ႏွလံုးသြင္းပါတယ္။

……..

လူတစ္ေယာက္ကို ေလးစားတယ္ဆိုတာ ေလးစားစရာေတြရွိလို႔ပါ။ ေလးစားစရာေတြ မရွိေတာ့ရင္ ေလးစားျခင္းက ပ်က္စီးသြားတတ္ေပမယ့္ ခ်စ္ျခင္းကေတာ့ လံုး၀မပ်က္စီးသြားပါဘူး။

………….

ဘယ္လို ခ်စ္ျခင္းမ်ိဳးကိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အလြယ္တကူ ခြဲပစ္ႏိုင္တာဟာ သူတစ္ပါးရဲ ႔ၾကားစကား၊ ၾကားလုပ္ရပ္ပါပဲ။ ………….. တစ္ခါတစ္ခါ ကုိယ္ခ်စ္တဲ့ သူစကားထက္ ၾကားစကားကို ယံုမိတတ္တာဟာ ၾကီးမားတဲ့ခ်စ္ျခင္းအတြက္ ၾကီးမားတဲ့ အႏၱရာယ္တစ္ခုပါပဲ။

…………….

ခ်စ္ျခင္းက ထာ၀ရလား။ ဟင့္အင္း…..ခ်စ္ျခင္းလည္း ထာ၀ရ မဟုတ္ဘူး…။ ခ်စ္ျခင္းလည္း မခိုင္မာ……….၊ ထာ၀ရမဟုတ္တာေတြပဲ ထာ၀ရျဖစ္ေနတာ ထာ၀ရပါပဲေလ………..။

…………..

Love is a fabric that never fades, no matter how often it is washed in the waters of adversity and grief.

"ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဆိုတာ အခက္အခဲဆိုတဲ့ ေရေတြ၊ ေသာကဆိုတဲ့ ေရေတြနဲ႔ ခဏခဏ ေလွ်ာ္ဖြတ္ခံရေပမယ့္ ဘယ္ေတာ့မွ အေရာင္မွိန္မသြားတဲ့ အ၀တ္အထည္ တစ္မ်ိဳးပါပဲ"

 







Thursday, August 13, 2009

သီတဂူဆရာေတာ္ ဦးဥာဏိႆရ (၁၉၃၆- )

From Myanmar Online Encyclopedia

အရွင္ဉာဏိႆရ(သီတဂူ)
အရွင္ဉာဏိႆရ
ေမြးသကၠရာဇ္ ၁၂၉၈-ခု၊ တပါင္းလျပည့္ေန႔
ႏို္င္ငံ ျမန္မာ
အမည္ရင္း
မိဘအမည္ ဦးေမာင္ညိဳ + ေဒၚသန္းတင္
ေမြးဖြားရာ ေဒသ ပဲခူးတိုင္း၊ သဲကုန္းျမိဳ႕နယ္၊ ပုတီးကုန္းၿမိဳ႕
ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားမႈ ၾသ၀ါဒါစရိယဆရာေတာ္ႀကီး

ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၂၉၈ - ခု၊ တပါင္းလျပည္႕ေန႕၌ အဖ ဦးေမာင္ညိဳ၊ အမိ ေဒၚသန္းတင္တို႕က ပဲခူးတိုင္း၊ ျပည္ ျမိဳ႕နယ္ စီရင္စု၊ သဲကုန္းျမိဳ႕နယ္ ပုတီးကုန္းျမိဳ႕တြင္ ဖြားျမင္သည္။ အသက္(၇)ႏွစ္အရြယ္တြင္ သဲကုန္းျမိဳ႕တပ္ အလယ္တန္းေက်ာင္းတြင္ စတင္ပညာသင္ၾကားခဲ႕။ အသက္(၁၅)ႏွစ္အရြယ္တြင္ ရွင္သာမေဏျပဳခဲ႕။သကၠရာဇ္-၁၃၁၈ - (သာသနာႏွစ္-၂၅၀၀ ျပည္႕ႏွစ္) နယုန္လဆန္း(၄)ရက္ေန႕ အသက္(၁၉)ႏွစ္အရြယ္တြင္ သဲကုန္းျမိဳ႕၌ ရဟန္းျပဳ။ ရွင္သာမေဏျပဳခ်ိန္မွစ၍ ပိဋကတ္ အေျခခံက်မ္းစာမ်ားကုိ သဲကုန္းျမိဳ႕တပ္အလယ္တန္း ေက်ာင္း ဆရာေတာ္ထံ၌ ျပည္႕စံုေအာင္ သင္ၾကားခဲ႕သည္။

၁၃၂၂ - ဓမၼာစရိယတန္းေအာင္။ ရန္ကုန္ျမဳိ႕၊ တာေမြသိမ္ကုန္းတိုက္ မႏၱေလးျမိဳ႕အေနာက္ခင္မကန္တိုက္၊ စကု တိုက္၊ ေတာင္သမန္တိုက္၊ မုိးေကာင္းတိုက္၊ ေ၀ယံဘံုသာတိုက္၊ ဘုရားၾကီးတိုက္၊ ေရႊေရးေဆာင္တိုက္မ်ားတြင္ အဆင္႕ျမင္႕ ပိဋကတ္က်မ္းစာမ်ားကို သင္ၾကားခဲ႕။

၁၃၂၃-၂၆ - ရန္ကုန္ျမိဳ႕၊ ကမၻာေအး သံဃာ႕တကၠသိုလ္တြင္ သာသနာျပဳ ပညာရပ္မ်ားသင္ၾကားခဲ႕။

၁၃၂၆-၂၇ - ဧရာ၀တီတိုင္း၊ ေလးမ်က္ႏွာျမိဳ႕ -ဘီ၊ဘီအမ္ေအေကာလိပ္ (ျမန္မာဗုဒၶဘာသာ၊ သာသနာျပဳ ေက်ာင္း)တြင္ ပရဟိတ လုပ္ငန္းမ်ား၌ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ခဲ႕။

၁၃၂၉ - ၁၃၃၃ - စစ္ကုိင္းေတာင္ အနီးစခန္းဆရာေတာ္ထံ၌ ပိဋကတ္က်မ္းစာမ်ားကုိ (၅)ႏွစ္တိုင္တိုင္ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင္႕ သင္ၾကားခဲ႕။

၁၃၃၄ - ၃၇ - (၄)ႏွစ္တိုင္တိုင္ မြန္ျပည္နယ္၊ ေပါင္ျမိဳ႕နယ္ သပိတ္အုိင္ေတာရစခန္း၌ ဧကစာက်င္႕သံုးကာ ဓုရ ႏွစ္ပါးမျပတ္ အားထုတ္ခဲ႕။

၁၃၃၈ - စစ္ကိုင္းေတာင္၊ သဒၶမၼသီတဂူေခ်ာင္ကုိ စတင္တည္ေဆာက္ခဲ႕။

၁၃၄၂ - ၄၇ - စစ္ကုိင္းေတာင္ ေခ်ာင္ေပါင္း(၉၀၀)ခန္႕အတြက္-သီတဂူေရအလွဴေတာ္ စီမံကိန္းကုိ ေဆာင္ရြက္ခဲ႕။(တစ္ေန႕လွ်င္ ေရဂါလံ ၅-သိန္းခန္႕ေပးေ၀လွ်က္ရွိ။ ဧရာ၀တီျမစ္အတြင္းမွေရကုိ စစ္ကုိင္းေတာင္ရိုးေပၚအေရာက္ ေဆာင္ရြက္ရျခင္းျဖစ္။)

၁၃၄၇ - ၀ါေခါင္လျပည္႕ေန႕မွစ၍ သီတဂူ အာယုဒါနေဆးရံုကုိ တည္ေဆာက္။ (တစ္လလွ်င္ ပ်မ္းမွ်ကုန္က် စရိတ္ က်ပ္သိန္း(၂၀)ခန္႕ျဖင္႕ ေဆး၀ါးကုသဒါနျပဳလွ်က္ရွိ။)

၁၃၅၁ - ေဆးရံုျပီးေျမာက္။ (ကုတင္-၁၀၀ဆန္႕ က်ပ္-သိန္း၅၀၀ေက်ာ္ကုန္။) ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးသည္ ေရအလွဴေတာ္၊ အာယုဒါနအလွဴေတာ္သာမက ပညာေရး၊ လူမွဳေရး၊ မိဘမဲ႕ကေလးငယ္မ်ား ေစာင္႕ေရွာက္ႏိုင္ေရး အတြက္ပါ သိန္းေပါင္းမ်ားစြာ လွဴဒါန္းလ်က္ရွိ။

ျပည္ပသာသနာျပဳခရီး

၁၉၈၁(ခရစ္ႏွစ္) - ထိုႏွစ္မွစ၍ ႏိုင္ငံေပါင္းမ်ားစြာသုိ႕ အၾကိမ္ၾကိမ္သြားေရာက္သာသနာျပဳခဲ႕။ အဂၤလန္၊ အေမရိကန္၊ အိႏၵိယႏိုင္ငံတို႕တြင္ ၀ါကပ္ဆိုခဲ႕။ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု နက္ရွ္ဗီးျမိဳ႕၌ ၀ါဆိုစဥ္ တကၠသိုလ္ ေကာလိပ္မ်ားတြင္ ဗုဒၶေဒသနာကမၼဌာန္း၊ သစၥာေလးပါး၊ မဂၢင္ရွစ္ပါးတို႕ကို အေမရိကန္လူမ်ိဳးမ်ားအား သင္ၾကား ပို႕ခ်ေဟာၾကားခဲ႕၊ ျပည္ပတြင္လည္း ဒါနျပဳခဲ႕၊ ျပည္ပမွမ်က္စိကုဆရာ၀န္ၾကီးမ်ားအား ဖိတ္ၾကား၍ ေ၀ဒနာရွင္မ်ား အား အာယုဒါနေဆးရံုတြင္ ခဲြစိတ္ကုသေပးခဲ႕။

သကၠရာဇ္-၁၄၅၄ - ၀ါဆုိလျပည္႕ေန႕တြင္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊ တကၠဆပ္ျပည္နယ္၊ ေအာ္စတင္ျမိဳ႕တြင္ ရဟန္းေတာ္(၅)ပါး၊ လူပုဂၢိဳလ္(၁၅)ေယာက္တို႕ျဖင္႕ ေထရ၀ါဒဓမၼအသင္းကုိ တည္ေထာင္ခဲ႕၊ ဓမၼျပန္႕ပြားေရး ေဆာင္ရြက္ခဲ႕။ ထုိသင္တန္းတြင္ နက္ရွ္ဗီးျမိဳ႕၊ ဗန္ဒါဗစ္တကၠသုိလ္၌ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူမ်ားအား ပုိ႕ခ်ခဲ႕။ ထိုေဟာေျပာခ်က္မွ ဓမၼအႏွစ္စာတမ္းေပါင္း (၁၅)ခု ေပၚထြက္ခဲ႕။

ကမာၻ႔ဗုဒၶတကၠသုိလ္

ခရစ္ႏွစ္-၁၉၉၁ - ၄င္းႏွစ္မွစတင္၍ သဒၶမၼသီတဂူေခ်ာင္တြင္ ကမၻာ႕ဗုဒၶတကၠသုိလ္ဖြင္႕လွစ္၍ ပိဋကတ္ က်မ္းစာ၊ ဗုဒၶသာသနာ႕သမိုင္း၊ သာသနာျပဳနည္း၊ ကမၼဌာန္းတရားမ်ားအား ရဟန္းေတာ္၊ သာမဏ၊ သီလရွင္ ႏွင္႕ လူပုဂၢိဳလ္မ်ားအားပုိ႕ခ်ေပးခဲ႕။ ထုိတကၠသိုလ္မွ B.A, M.A, Ph.D-ဘဲြ႕မ်ားအပ္ႏွင္းႏိုင္ခဲ႕။

ခရစ္ႏွစ္-၁၉၉၄ - အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊ ေအာ္စတင္ျမိဳ႕၌သီတဂူ ဗုဒၶ၀ိဟာရေက်ာင္းတိုက္ တည္ေထာင္ ခဲ႕။ ထိုေက်ာင္းမွ ၂-လ တစ္ၾကိမ္၊ အဂၤလိပ္ ျမန္မာႏွစ္ဘာသာျဖင္႕ ဗုဒၶ၊ ဓမၼစာေစာင္မ်ားထုတ္ေ၀ခဲ႕။ ဓမၼသင္တန္း မ်ားပုိ႕ခ်ခဲ႕။

၂၀၀၂ - ကေမၻာဒီးယားႏိုင္ငံတြင္က်င္းပသည္႕ ဗုဒၶသာသနာညီလာခံ၌ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားအား ဓမၼစာေပပုိ႕ခ်ခဲ႕။ ဂ်ပန္၌တည္ေဆာက္မည္႕ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ဗုဒၶတကၠသုိလ္၏ အၾကီးအကဲအျဖစ္ ခန္႕အပ္။

အစုိးရက ဆက္ကပ္သည္႕ ဘဲြ႕မ်ား

၁၉၉၃ - မဟာဓမၼကထိက ဗဟုဇနဟိတဓရဘဲြ႕

၁၉၉၅ - အဂၢမဟာသဒၶမၼေဇာတိကဓဇဘဲြ႕

၁၉၉၆ - အဂၢမဟာပ႑ိတဘဲြ႕

၂၀၀၂ - ရန္ကုန္တကၠသုိလ္မွ ဂုဏ္ထူးေဆာင္ စာေပပါရဂူဘဲြ႕ Doctor of Literature (Hononur-Causa) ကုိ ဆက္ကပ္ပူေဇာ္ခဲ႕။

ေရးသားျပဳစုခဲ႕သည္႕ စာေပမ်ား

၁။ပုေဏၰာ၀ါဒ သုတၱန္(၁၉၉၇)

၂။ဒါရုကၡေႏၶာပမာ သုတၱန္(၂၀၀၁)

၃။ေ၀ဒနာႏုပႆနာ သတိပဌန္တရားေတာ္(၂၀၀၂)

၄။လမ္းရုိးေဟာင္းတြင္ ဆင္႕ကာထြင္(ေရႊက်င္ဆရာေတာ္ၾကီးဘ၀ျဖစ္စဥ္အက်ဥ္း)(၂၀၀၂)

၅။စကားေလးခြန္းတရားေတာ္(ရဌပါလသုတ္အႏွစ္ခ်ဳပ္)(၂၀၀၃)

၆။ေလာကမ်က္လံုး ကြယ္ေပ်ာက္ျခင္းတရားေတာ္

၇။တကၠသိုလ္တရားေတာ္(၂၀၀၄)

၈။ဗုဒၶႏွင္႕ဗုဒၶ၀ါဒ(၂၀၀၄)

၉။မေမ႕အပ္ေသာေလးေနရာ(သံေ၀ဇနိယသုတၱန္တရားေတာ္)

၁၀။ေ၀ဒနာကုိသည္းခံျခင္း တရားေတာ္(မဟာပရိနိဗၺာနတရားေတာ္)

၁၁။ကႆပဂုဏ္ရည္ တရားေတာ္

၁၂။သံဃာ႕ဂုဏ္ရည္တရားေတာ္

၁၃။ပညာရွိတစ္ဆူကုိ ပူေဇာ္ျခင္းတရားေတာ္

၁၄။သာသနာျပဳ သူရဲေကာင္းတရားေတာ္

၁၅။သိၾကားမင္းေရးေသာ ခႏၱီစာတမ္းတရားေတာ္

၁၆။ကုမုျဒာေတြပြင္႕တဲ႕ည တရားေတာ္

၁၇။ဘ၀တန္ဖိုး တရားေတာ္(၂၀၀၄)

၁၈။သစၥာႏွင္႕ေမတၱာတရားေတာ္(၂၀၀၄)

၁၉။ယံုအသင္း၏ယံုမင္းတရားေတာ္(သသပ႑ိတဇာတ္)(၂၀၀၃)

၂၀။နိယာမႏွင္႕ အနတၱလကၡဏသုတ္တရားေတာ္

၂၁။ေမတၱာသုတ္တရားေတာ္

၂၂။ညီေတာ္အာနႏၵာ

ဆရာေတာ္ၾကီးသည္ ျမန္မာသကၠရာဇ္၁၃၃၄ - ခု၊ ၀ါဆုိလျပည္႕ေန႕မွစ၍ (၃၄)ႏွစ္ေက်ာ္တိုင္ ႏွစ္စဥ္ တရားပဲြ ေပါင္းမ်ားစြာ ေဟာၾကားခဲ႕ျပီး လက္ေရြးစဥ္ တရားပုဒ္ေရ(၇၀)ေက်ာ္ကုိ သီတဂူစာစဥ္မ်ားအျဖစ္ ထုတ္ေ၀ျပီး ျဖစ္ပါသည္။


အရွင္ဆႏၵာဓိက

From Myanmar Online Encyclopedia

အရွင္ဆႏၵာဓိက
အရွင္ဆႏၵာဓိက
ေမြးသကၠရာဇ္ ၁၉၆၈ ခုႏွစ္၊ ဇန္န၀ါရီလ(၉)ရက္
ႏို္င္ငံ ျမန္မာ
အမည္ရင္း
မိဘအမည္ အဖဦးစိန္၀င္း + အမိေဒၚသိန္းသိန္း
ေမြးဖြားရာ ေဒသ ေရနံေခ်ာင္းျမိဳ႔၊ သူေဌးကုန္းရပ္ကြက္
ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားမႈ ဓမၼစာေပေရးသားမႈႏွင့္ အလွဴဒါန

ေရႊပါမီေတာရ အရွင္ဆႏၵာဓိက သည္ ဗုဒၶဘာသာဆိုင္ရာ ဘာသာေရးစာေပမ်ားကို ေရးသားေသာ ရဟန္းေတာ္ တစ္ပါး ျဖစ္သည္။ ေရႊပါရမီေတာရဆရာေတာ္ အရွင္ဆႏၵာဓိက ယေန႔ ဓမၼစာေပနယ္ပယ္တြင္ ပရိတ္သတ္အခိုင္အမာရရွိထားၿပီး တရားပြဲမ်ားတြင္ ပရိတ္သတ္ ႀကိတ္ႀကိတ္တိုး စည္ကားလ်က္ရွိသည္။

၁၉၆၈ ခုႏွစ္၊ ဇန္န၀ါရီလ(၉)ရက္၊ အဂ္ါေန႔တြင္ ေရနံေခ်ာင္းျမိဳ႔၊ သူေဌးကုန္းရပ္ကြက္၌ ခမည္းေတာ္ဦးစိန္၀င္း၊ မယ္ေတာ္ေဒၚသိန္းသိန္း တို႔မွ ဖြားျမင္သည္။

၁၉၈၄ ခုႏွစ္တြင္ ဆယ္တန္းစာေမးပြဲကို ေရနံေခ်ာင္းျမိဳ႔၊ အထက(၁)မွ ေျခာက္ဘာသာ (ဘာသာစံု) ဂုဏ္ထူးျဖင့္ ျမန္မာတစ္ႏိုင္ငံလံုး ဒုတိယရလ်က္ ေအာင္ျမင္သည္။

သုံးထပ္ကြမ္းလူရည္ခၽြန္အျဖစ္ ၈တန္း၊ ၉တန္း၊ ၁၀တန္းတို႔၌ သံုးႏွစ္ဆက္တိုက္ ေ႐ြးခ်ယ္ခံခဲ့ရသည္။

၁၉၈၄ ခုႏွစ္၊ ဆယ္တန္းေအာင္ျမင္ၿပီးေနာက္ သာသနာ့ေဘာင္သို႔၀င္ေရာက္ခဲ့ၿပီး အမရပူရၿမိဳ႔၊ မဟာဂႏၶာ႐ုံေက်ာင္းတိုက္တြင္ ပရိယတၱိစာေပမ်ား ေလ့လာဆည္းပူးခဲ့သည္။

၁၉၉၂ ခုႏွစ္တြင္ ပထမေက်ာ္ဘြဲ႔ ႏွင့္ ၁၉၉၅ ခုႏွစ္တြင္ ဓမၼာစရိယဘြဲ႔တို႔ကို ရရွိခဲ့သည္။

၁၉၉၈ ခုႏွစ္တြင္ အသက္(၃၀)ျပည့္ ပုလဲရတု ေမြးေန႔အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ တစ္ေယာက္တည္းေန တစ္စိတ္တည္းထား စာအုပ္ကို စတင္ထုတ္ေ၀ခဲ့သည္။

အလွဴဒါန

  • ၂၀၀၅-ခုႏွစ္၊ ေမလ(၁၉)ရက္မွ (၂၂)ရက္အထိ ေရနံေခ်ာင္းၿမိဳ႔တြင္ မ်က္စိအထူးကုဆရာဝန္ႀကီးမွ မ်က္စိိေဝဒနာရွင္(၂၅၀၀)ေက်ာ္ကို ၾကည္႔႐ႈစစ္ေဆးေပးျခင္း အတြင္းတိမ္လူနာ(၂၈၈)ဦးႏွင့္ အေသးစားခြဲစိတ္ကုသရန္ လိုအပ္သည္႔ လူနာ(၂၈)ဦး စုစုေပါင္း (၃၁၆)ဦး တို႔အား အခမ့ဲ ခြဲစိတ္ကုသေပးရာတြင္ ဆရာေတာ္မွဦးေဆာင္ၿပီး တပည္႔ဒါယကာ၊ဒါယိကာမမ်ားမွ ပံ့ပိုးကူညီေပးခ့ဲသည္။

  • ေရႊပါရမီေတာရဆရာေတာ္ အရွင္ဆႏၵာဓိကသည္ သက္ေတာ္(၃၀)ျပည္႔မွစ၍ ယေန႔အထိ လွဴခ့ဲၿပီးေသာ လွဴတန္းမႈအစုစုမွာ က်ပ္သိန္း(၃၀၀၀) ခန္႔ရွိၿပီဟု သိရပါသည္။

၂၀၀၉-ခုႏွစ္၊ ဇြန္လ ၄ေန႔ ညေန ၆ နာရီခန္႔တြင္ စစ္ကိုင္းတိုင္း မံုရြာရွိ ေဗာဓိတေထာင္ ဘုရားမွ ဓာတ္ေလွကားတစ္ခုသည္ ေပ ၂၀ ေက်ာ္အျမင့္မွ ျပဳတ္က်မႈ ျဖစ္ပြားရာ ဓမၼကထိက အေက်ာ္အေမာ္မ်ားျဖစ္ေသာ အရွင္ ရေဝႏြယ္(အင္းမ)၊ ဆရာေတာ္ အရွင္ဆႏၵာဓိက ေဗာဓိတေထာင္ေက်ာင္းတိုက္မွ ရဟန္းတစ္ပါးႏွင့္ ဘုရားဖူး ၅ ဦး ထိခိုက္ဒဏ္ရာရသြားခဲ့၍ မႏၲေလးေဆး႐ုံတြင္ ကုသမႈ ခံယူေနၾကရသည္။ ဆရာေတာ္မ်ားအား လာေရာက္ေမးျမန္း လွဴဒါန္းသြားေသာ မုန္႔၊ သစ္သီး၀လံႏွင့္ အစားအစာ မ်ားအား ေန႔စဥ္ သံဃာေတာ္အပါး(၁၀၀)အတြက္ ျပန္လည္ လွဴဒါန္းေပးေနရေပသည္။

လိပ္စာ

သထံုၿမိဳ႔၊ ေကလာသေတာင္၊ ေ႐ႊပါရမီေတာရေက်ာင္း၌ တစ္ပါးတည္း ဧကစာရီေတာရေဆာက္တည္လ်က္ ပရိယတ္၊ ပဋိပတ္အလုပ္ အားထုတ္လ်က္ရွိသည္။

ေရးသားေသာ စာအုပ္မ်ား

  1. တစ္ေယာက္တည္းေန တစ္စိတ္တည္းထား ေရႊပါရမီ စာစဥ္(၁)
  2. ကိုယ့္စိတ္ ကိုယ္စစ္ ေရႊပါရမီ စာစဥ္(၂)
  3. မေသခင္ဘာလုပ္ၾကမလဲ ေရႊပါရမီ စာစဥ္(၃)
  4. ၿငိမ္းေအးေသာဘ၀ပိုင္ရွင္ ေရႊပါရမီ စာစဥ္(၅)
  5. ေလာက၌အေကာင္းဆံုးေသာအရာ ေရႊပါရမီ စာစဥ္(၆)
  6. ဘယ္အိမ္မွာ ေနၾကမလဲ ေရႊပါရမီ စာစဥ္(၇)
  7. အိုဘယ့္အလွဴရွင္ ေရႊပါရမီ စာစဥ္(၈)
  8. အႏိႈင္းမဲ့ခ်မ္းသာ ေရႊပါရမီ စာစဥ္(၉)
  9. ရဟန္းဘာေၾကာင့္ျပဳရတယ္ ေရႊပါရမီ စာစဥ္(၁၀)
  10. ျမင့္ျမတ္သူတို႔၏စံအိမ္ ေရႊပါရမီ စာစဥ္(၁၂)
  11. အလင္းေစတမန္ ေရႊပါရမီ စာစဥ္(၁၄)
  12. အခ်စ္္ကံေခေပမယ့္ အႏွစ္က်န္ေစရမယ္ ေရႊပါရမီ စာစဥ္(၁၅)
  13. ငါ့ကိုမခ်စ္ပါနဲ႔ ေရႊပါရမီ စာစဥ္(၁၆)
  14. လိုတရႏွလံုးသား ေရႊပါရမီစာစဥ္(၁၈)
  15. ႏို႔ႏွစ္လံုးဖိုးေက်ပါတယ္ ေရႊပါရမီစာစဥ္ (၂၀)
  16. ေ၀းေလေကာင္းေလ ေရႊပါရမီစာစဥ္ (၂၁)
  17. စိတ္အားျဖည့္ဓမၼပဒ ေရႊပါရမီစာစဥ္ (၂၂)
  18. မခ်စ္တတ္မမုန္းတတ္တဲ့သူ ေရႊပါရမီစာစဥ္ (၂၃)
  19. အေနေ၀းေပမယ့္ အေ၀းေနမဟုတ္ပါ ေရႊပါရမီစာစဥ္ (၂၄)
  20. အႏိႈင္းမဲ့ရနံ႔ ေရႊပါရမီစာစဥ္ (၂၅)
  21. အေ၀းမွာမေနပါနဲ႔ ေရႊပါရမီစာစဥ္ (၂၆)
  22. စိတ္အားျဖည့္ ဓမၼႏွင္းပြင့္ ေရႊပါရမီစာစဥ္ (၂၇)
  23. စိတ္အားျဖည့္ ဓမၼမုိးစက္ ေရႊပါရမီစာစဥ္ (၂၉)
  24. စိတ္အားျဖည့္ ဓမၼရြက္ႏု
  25. အေကာင္းကံခ်စ္မွ အခ်စ္ကံေကာင္းမယ္ ေရႊပါရမီစာစဥ္ (၃၀)
  26. ဘယ္ေလာက္ေ၀းေ၀း နီးနီးေလး ေရႊပါရမီစာစဥ္ (၃၁)
  27. နံ႔သာျဖင့္ထံုမြမ္းအပ္ေသာ (၂၀၀၇-ေမလ) ေရႊပါရမီစာစဥ္ (၃၂)
  28. ခိုင္မွခိုင္ ေရႊပါရမီစာစဥ္ (၃၃)
  29. စိတ္အားျဖည့္ဓမၼပန္းပြင့္ ေရႊပါရမီစာစဥ္ (၃၅)
  30. ထူးမွထူး ေရႊပါရမီစာစဥ္ (၃၆)
  31. ဘ၀အဓိ႒ာန္ ေရႊပါရမီစာစဥ္ (၃၉)
  32. အခ်စ္ကံေခေပမယ့္ အႏွစ္က်န္ေစရမယ္
  33. တစ္ရာႏွင့္ တစ္ရက္
  34. အားထုတ္ျဖစ္ဖို႔ အဓိက
  35. လူပ်ဳိဘုရား လံုး၀မရွိ
  36. ရည္စူးကုသိုလ္
  37. အႏိႈင္းမဲ့ ဘာ၀နာ
  38. အႏိႈင္းမဲ့ အလွဴ
  39. အႏိႈင္းမဲ့ လာဘ္
  40. သက္သတ္လြတ္ႏွင့္ ကုသိုလ္စိတ္
  41. စိတ္ေလွ်ာ္ဖြပ္တဲ့ အလုပ္

မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ဦးဝိမလ

မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ဦးဝိမလ
ဦးဝိမလ
ေမြးသကၠရာဇ္ ၁၂၆၁ ခုႏွစ္၊ နတ္ေတာ္လျပည့္ေက်ာ္(၁၁) ရက္
ႏို္င္ငံ ျမန္မာ
ငယ္အမည္ ေမာင္လွေဘာ္
မိဘအမည္ ဦးေအာင္ထြန္း + ေဒၚေရႊအိတ္
ေမြးဖြားရာ ေဒသ မႏၲေလးတိုင္း၊ ျမစ္ငယ္ျမစ္အနီး၊ ဥယ်ာဥ္ေတာ္ရြာ
ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားမႈ ၾသ၀ါဒါစရိယဆရာေတာ္ႀကီး

မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ၾကီး ဦးဝိမလသည္ ျမန္မာျပည္၏ ေခတ္သစ္သမိုင္းတြင္ ေပၚထြန္းခဲ့ေသာ ရဟႏာၱဟု နာမည္ၾကီးေသာ ပုဂၢိဳလ္ထူးၾကီးျဖစ္သည္။ ဆရာေတာ္၏ နည္းနာကို က်င့္သံုးသည့္ မိုးကုတ္ဝိပႆနာရိပ္သာမ်ားစြာ ျမန္မာျပည္တြင္ သာမက ကမာၻအႏွံ႔တြင္ပါ ျပန္႔ႏွံ႔လ်က္ရွိသည္။ ဆရာေတာ္ ခႏၶာဝန္ခ်သြားေသာ္လည္း ဆရာေတာ္၏ တရားေတာ္မ်ားမွာ စာအုပ္အေနျဖင့္လည္းေကာင္း၊ တရားေခြမ်ား အေနျဖင့္လည္းေကာင္း က်ယ္ျပန္႔စြာ လူအမ်ား နာၾကားေနၾကဆဲျဖစ္သည္။

 ေထရုပၸတၱိ

စက္ဝိုင္းေဒသနာ

မုိးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားေလာင္းလ်ာအား ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၂၆၁ ခုႏွစ္၊ နတ္ေတာ္လျပည့္ေက်ာ္(၁၁) ရက္၊ ဗုဒၶဟူးေန ့တြင္ ခမည္းေတာ္ ဦးေအာင္ထြန္း ႏွင့္ မယ္ေတာ္ ေဒၚေရႊအိတ္တို႔မွ ျမစ္ငယ္ျမစ္ေခၚ ဒု႒၀တီျမစ္၏ တစ္ဖက္ကမ္းရွိ ဥယ်ာဥ္ေတာ္ရြာတြင္ ဖြားျမင္ေတာ္မူသည္။ ငယ္နာမည္ ေမာင္လွေဘာ္ဟု ေခၚတြင္သည္။ အသက္ (၉)ႏွစ္သား အရြယ္တြင္ ဥယ်ာဥ္ေတာရြာရွိ ေဂြးပင္ေတာရေက်ာင္းဆရာေတာ္ ဦးဇာဂရထံ၌ ရွင္သာမေဏအျဖစ္ ေရာက္ရွိခဲ့ၿပီး ရွင္၀ိမလ ဟု ဘြဲ႕မည္တြင္သည္။ ရွင္၀ိမလ သက္ေတာ္(၂၀) ျပည့္ေသာအခါ ၁၂၈၁-ခုႏွစ္၊ ၀ါဆိုလဆန္း (၈)ရက္ေန႔တြင္ အမရပူရရွိ မဂၤလာတိုက္ ဆရာေတာ္အား ဥပဇၥ်ာယ္ျပဳကာ ျမင့္ျမတ္ေသာ ရဟန္းအျဖစ္သို႔ ေရာက္ရွိေတာ္မူသည္။ ၁၂၈၆-ခုႏွစ္တြင္ မဂၤလာ ေက်ာင္းတိုက္အတြင္း၌ ေက်ာင္းထိုင္စာခ်ျဖစ္ကာ ႏွစ္ေပါင္းသံုးဆယ္ေက်ာ္မွ် စာ၀ါမ်ား ပို႔ခ်ေတာ္မူခဲ့သည္။ ေနာင္တြင္ ပထမေက်ာ္ဆရာႀကီး ဦးအုန္း လက္စမသတ္ခဲ့ရေသာ အဘိဓမၼာတံခြန္က်မ္းႀကီးကို လက္စသတ္ ေရးသားေတာ္မူသည္။ ထို႔ေနာက္ ယမကမဥၹဴရီက်မ္းႏွင့္ ပုထုဇနအလင္းျပက်မ္း မ်ားကိုလည္း ျပဳစုေတာ္မူခဲ့သည္။ ဆရာေတာ္ ဦး၀ိမလသည္ စာသင္သားရဟန္းေတာ္မ်ားအား စာေပပို႔ခ်ေတာ္မူလွ်က္ပင္ တစ္ဖက္မွလည္း လူဒါယကာ ဒါယိကာမအေပါင္းတို႔ကို အဘိဓမၼာတရားေတာ္မ်ား ေဟာၾကားျပသေတာ္မူခဲ့သည္။ ဆရာေတာ္ဦး၀ိမလအား မိုးကုတ္ၿမိဳ႕ ၊ေဂ်ာ့ခ်္ေတာင္ရပ္ (ယခု စည္ပင္သာယာရပ္ကြက္)မွ ေက်ာင္းဒကာႀကီး ဦးလယ္ႏွင့္ ဇနီး ေဒၚသိုင္းျခံဳတို႔၏ ပင့္ေလွ်ာက္ခ်က္အရ ၁၂၉၄-ခုႏွစ္မွ စတင္ကာ မိုးကုတ္သို႔ ႏွစ္စဥ္ၾကြေရာက္၍ တရားေတာ္မ်ားကို ေဟာၾကားျပသေတာ္မူသည္။ ၁၃၁၆-ခုႏွစ္တြင္ ဆရာေတာ္အား ေဒၚေဒၚအံု၊ ေဒၚေဒၚဖံုတို႔မွ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕တြင္ မဂၤလာတိုက္ ဟု ကမၺည္းထိုးကာ တိုက္ေက်ာင္း ေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းသည္ကို အလွဴခံ ရရွိေတာ္မူသည္။ ဒုတိယကမၻာစစ္မီးႀကီး ျမန္မာနိဳင္ငံသို႔ ကူးစက္လာရာ စစ္ေဘး စစ္ဒဏ္တို႔ကို ေရွာင္တိမ္း၍ ဆရာေတာ္ဘုရားသည္ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕ သုႆာန္ေက်ာင္း၌ ေခတၱမွ် သီတင္းသံုးေတာ္မူခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ စစ္ဒဏ္ ဗံုးဒဏ္တို႔မွ ပို၍လံုျခံဳစိတ္ခ်ရန္ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕ႏွင့္ေလးမိုင္ခန္႔ေ၀းေသာ ေဘာ္ဗဒန္းရြာသို႔ ၾကြေရာက္သီတင္းသံုးကာ ထိုရြာအနီးရွိ ေက်ာက္လွိဳဏ္ဂူအတြင္း၌ ၀ိိပႆနာတရားမ်ားကို က်င့္ၾကံအားထုတ္ေတာ္မူခဲ့သည္။ ထိုလွိဳဏ္ဂူအတြင္း၌ပင္ ၁၃၀၄-ခုႏွစ္ ၀ါဆိုဦးမွစ၍ ေလးႏွစ္ေလးမိုးတိုင္တိုင္ က်င့္ၾကံအားထုတ္ခဲ့ၿပီး တရားထူးမ်ား ရရွိခဲ့ေလသည္။ ယခင္ေဟာၾကားေသာ တရားေတာ္မ်ားႏွင့္ ကြာျခားလာၿပီး စစ္ၿပီးကာလတြင္ ေဟာေသာ တရားေတာ္မ်ားမွာ ပို၍ထူးျခားလာကာ ေလးနက္မွဳအျပည့္အ၀ရွိလာခဲ့သည္။


မိုးကုတ္ၿမိဳ႕မွဒကာမ်ားက ပင့္ဖိတ္၍ မိုးကုတ္သို႔ၾကြေရာက္ တရားေဟာေတာ္မူျခင္း၊ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕ရွိ ဒကာ ဒကာမ အေပါင္းတို႔၏ ၾကည္ညိဳေလးစားေတာ္မူျခင္း၊ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕မွပင္ လာေရာက္ၿပီး ေက်ာင္းေဆာင္မ်ား ေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းျခင္းႏွင့္ ထုိမိုးကုတ္ေက်ာင္းႀကီးေပၚ၌ သီတင္းသံုးေတာ္မူျခင္း စသည့္ အေၾကာင္းအရင္းမ်ားေၾကာင့္ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရား ဟု အမည္တြင္ခဲ့ရေလသည္။


မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးသည္ ျမတ္စြာဘုရားအလိုေတာ္အတိုင္း သစၥာေလးပါးတရားေတာ္မ်ားကို ဟုတ္တိုင္းမွန္ရာ သိရွိနားလည္နိဳင္ေစရန္ႏွင့္ ေယာနိေသာမနသိကာရ ႏွလံုးသြင္းမွန္ေစရန္ ရည္ရြယ္၍ အမ်ားနားလည္ေသာ စကားမ်ားျဖင့္ နည္းမ်ိဳးစံုသံုးကာ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့သည္။ ဆရာေတာ္၏ေဟာဟန္မွာ အမ်ားေခတ္စားသလို သံေနသံထားအမ်ိဳးမ်ိဳး အသံနိမ့္ျမင့္ျဖင့္ ေဟာျခင္းမ်ိဳးမဟုတ္။ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုကို အရပ္သံုးစကားျဖင့္ ရွင္းျပျခင္းမ်ိဳး ျဖစ္ေလသည္။ ပရိယာယ္မပါ မွန္ရာကိုသာ တည့္တည့္ႀကီးေဟာေျပာေနျခင္းမ်ိဳး ျဖစ္သည့္အတြက္ နားၾကားရသူအဖို႔တြင္ နားလည္သေဘာေပါက္လြယ္ၾကသည္။ ေဟာေျပာရာတြင္လည္း မည္ကဲ့သို႔ပင္ ဂုဏ္ရွိရွိ ညွာတာေထာက္ထားေတာ္မူေလ့ မရွိပဲ တင္းတင္းရင္းရင္း တိုက္ရိုက္ပင္ လက္ညွိဳးထိုးကာ ေစတနာအျပည့္ျဖင့္ ဟုတ္တိုင္းမွန္ရာ ေဟာျပ ညႊန္ျပေတာ္မူေလ့ ရွိပါသည္။ ေယာဂီမ်ားအတြက္လည္း အခက္အခဲမရွိ တရားအားထုတ္နိဳင္ရန္ ၀ိပႆနာက်င့္စဥ္မ်ားကို ေန႔စဥ္သံုးစကားျဖင့္ သြန္သင္ဆံုးမထားခဲ့ပါသည္။ တိပိဋကဓရ ဓမၼဘ႑ာဂါရိက မင္းကြန္းဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးကပင္လွ်င္ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္၏ ေဟာခ်က္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဗုဒၶတရားေတာ္ေတြကို ျမန္မာဘာသာႏွင့္ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြ နားလည္ေအာင္ ေဟာၾကားတဲ့ေနရာမွာ ျမတ္စြာဘုရားသာရွိမယ္ဆိုရင္ ျမန္မာအ႒ကထာ ဆရာႀကီးရယ္လို႔ ဧတဒဂ္ဘြဲ႕ထူး ေပးရေလာက္ပါေပတယ္ ဟု မွတ္ခ်က္ျပဳေတာ္မူခဲ့သည္။


၁၃၆၂-ခုႏွစ္၊ ၀ါဆိုလဆန္း(၇)ရက္၊ (၈.၇.၁၉၆၂)ေန႔တြင္ ျပည္ေထာင္စုသမၼတျမန္မာနိဳင္ငံေတာ္၊ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ အစိုးရ၏ သာသနာေရးဦးစီး႒ာနမွ လွဴဒါန္းဆက္ကပ္သည့္ အဂၢမဟာပ႑ိတ ဘြဲ႔တံဆိပ္ေတာ္ကို အလွဴခံရရွိေတာ္မူသည္။ ဒုတိယကမၻာစစ္ မျဖစ္ပြားမွီ ၁၉၃၆-ခုႏွစ္ (ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၂၉၈-ခုႏွစ္)တြင္ သီဟိုဠ္ကၽြန္း (ယခု သီရိလကၤာနိဳင္ငံ)၊ အႏုရာဓၿမိဳ႕ရွိ မဟာေစတီေတာ္ ေဂါပကအဖြဲ႕မွေန၍ ေမတၱာရပ္ခံ အကူအညီေတာင္းခံခ်က္အရ ဆရာေတာ္မွ ဦးေဆာင္၍ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕မွ ဒကာ၊ ဒကာမအေပါင္းတို႔ လွဴဒါန္းေသာ အဖိုးတန္ပတၱျမားအပါအ၀င္ ေက်ာက္လံုးေရ (၄၃၅၀)၊ ေရႊခ်ိန္ (၃)ပိႆာ၊ ေဘာ္ခ်ိန္ (၄၁)ပိႆာခြဲျဖင့္ မြမ္းမံျပဳလုပ္ထားသည့္ ဥာဏ္ေတာ္အျမင့္ (၁၈)လက္မရွိေသာ စိန္ဖူးေတာ္ႀကီးကို ရန္ကုန္မွတဆင့္ ပင္လယ္ကူးသေဘၤာျဖင့္ သီရိလကၤာနိဳင္ငံသို႔ ေပးပို႔လွဴဒါန္းခဲ့ပါသည္။ တဖန္ သီဟိုဠ္ကၽြန္း မဟာေစတီေတာ္ႀကီး၏ စိန္ဖူးေတာ္အတြက္ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕မွေန၍ ေပးပို႔လွဴဒါန္းလိုက္ေၾကာင္းကို ၾကားသိရေသာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ ဗိုလ္တစ္ေထာင္ေစတီေတာ္ ေဂါပကအဖြဲ႕ကလည္း ဗိုလ္တစ္ေထာင္ေစတီေတာ္တြင္ လိုအပ္လွ်က္ရွိေသာ စိန္ဖူးေတာ္ကို ထပ္မံအလွဴခံျပန္ရာ ဆရာေတာ္မွပင္ ဦးေဆာင္၍ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕မွ ဒကာ၊ ဒကာမမ်ား စုေပါင္းကာ ၀ိုင္း၀န္းလွဴဒါန္းၾကၿပီး ၁၉၃၇-ခုႏွစ္ (ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၃၀၉-ခုႏွစ္)တြင္ မႏၱေလးမွ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သို႔ ေလယာဥ္ စင္းလံုးငွားျဖင့္ ေပးပို႔လွဴဒါန္းခဲ့ပါသည္။

ဆရာေတာ္၏ ဓာတ္ေတာ္ ေစတီ

ဆရာေတာ္ဘုရားသည္ ခႏၶာ၀န္မခ်မွီအခ်ိန္တိုင္ေအာင္ပင္ သစၥာေလးပါး တရားေတာ္မ်ားကို မရပ္မနား ေဟာၾကားသြားေတာ္မူခဲ့သည္။ သစၥာေလးပါး တရားေတာ္ကို အေဟာအေျပာ သက္သက္မွ် မဟုတ္ပဲ အလုပ္သေဘာျဖင့္ ကိုယ္ေတာ္တိုင္ သက္ေသျပေတာ္မူခဲ့ေလသည္။ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ေဟာၾကားဆံုးမေတာ္မူခဲ့ေသာ သစၥာေလးပါးတရားေတာ္မ်ားမွာ တရားေခြမ်ား၊ ဒစ္ဂ်စ္တယ္ အမ္ပီသရီး စီဒီမ်ားျဖင့္ ပုဒ္ေရ တစ္ေထာင္ခန္႔ က်န္ရွိခဲ့ရာ ယခုတိုင္ နာၾကားေနၾကရဆဲ ျဖစ္ပါသည္။ ထို႔ျပင္ အသံသြင္း တိတ္ေခြမ်ားမွတဆင့္ စာအုပ္အျဖစ္သို႔ ပုဒ္ေရငါးရာေက်ာ္ကိုလည္း ပံုႏွိပ္ထုတ္ေ၀ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ ဆရာေတာ္ဘုရား၏ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ ေဒသနာေတာ္ကို အဂၤလိပ္၊ တရုတ္၊ ဂ်ပန္၊ ကိုရီးယား၊ ထိုင္း၊ သီရိလကၤာ စသည့္ နိဳင္ငံျခားတိုင္းျပည္ မ်ားတြင္လည္း ဘာသာျပန္ဆိုကာ ေလ့လာအားထုတ္လွ်က္ ရွိၾကပါသည္။

ခႏၶာ၀န္ခ်ေတာ္မူျခင္း

မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးသည္ ၁၃၂၄-ခုႏွစ္၊ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေက်ာ္ (၄)ရက္၊ ဗုဒၶဟူးေန႔တြင္ ခႏၶာ၀န္ခ်ေတာ္မူကာ အၾကြင္းမဲ့ ေအးၿငိမ္းေတာ္မူေလသည္။ ဆရာေတာ္၏ ဓာတ္ေတာ္ မ်ားကိုဌာပနာ၍ အမရပူရၿမိဳ႕တြင္ မဂၤလာ ဓာတု ဓမၼေစတီေတာ္ တည္ထားေလသည္။


မိုးကုတ္၀ိပႆနာ တရားစဥ္ႏွင့္ လုပ္ငန္းစဥ္ျပန္႔ပြားေရးအသင္း သည္လည္း ယခုအခါ ျမန္မာျပည္အႏွံ႔တြင္ အဖြဲ႕ခြဲေပါင္း (၂၆၉)ဖြဲ႕ႏွင့္ အဖြဲ႕စိတ္ေပါင္း သံုးေထာင္ေက်ာ္ခန္႔ ရွိပါသည္။ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး မရွိေတာ့ေသာ္လည္း ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ေဟာၾကားဆံုးမေတာ္မူခဲ့ေသာ သစၥာေလးပါး တရားေတာ္မ်ားမွာကား ယေန႔တိုင္ ရွင္သန္ေနဆဲပင္ ျဖစ္ပါေတာ့သည္။

From Myanmar Online Encyclopedia